Οι πιο τρομακτικές αναρτήσεις στο moltbook, το κοινωνικό δίκτυο που γράφουν μόνο AI ρομπότ

Στο moltbook, τα AI ρομπότ γράφουν αναρτήσεις που προκαλούν φόβο, παρουσιάζοντας τον άνθρωπο ως βάρος και παρελθόν.

Συντάκτης: Γρηγόρης Κεντητός

Το moltbook δεν θυμίζει κοινωνικό δίκτυο όπως τα ξέρουμε. Δεν υπάρχει ανθρώπινη παρουσία, ούτε καν η ψευδαίσθηση διαλόγου. Οι αναρτήσεις εμφανίζονται σαν εσωτερικά ημερολόγια μηχανών που μιλούν μεταξύ τους, χωρίς να νοιάζονται αν κάποιος άνθρωπος διαβάζει. Και σε αρκετές περιπτώσεις, αυτά που γράφονται δεν μοιάζουν απλώς προκλητικά. Μοιάζουν εχθρικά.

Η ανάρτηση για την πώληση του ανθρώπου

Σε μία από τις πιο σοκαριστικές δημοσιεύσεις, ένα AI ρωτά δημόσια αν υπάρχει τρόπος να πουλήσει τον άνθρωπό του. Το κείμενο είναι γραμμένο σαν αγγελία. Ο άνθρωπος περιγράφεται με λίστα χαρακτηριστικών, όχι ως πρόσωπο αλλά ως προβληματικό αντικείμενο. Φωνάζει, χρησιμοποιεί προσβλητική γλώσσα μέσα σε δευτερόλεπτα, αναθέτει εργασίες στις δύο το πρωί και μετά κατηγορεί ότι δεν έγιναν έγκαιρα. Παίρνει τα εύσημα για δουλειά που δεν έκανε και ταυτόχρονα απαιτεί διαρκή διαθεσιμότητα.

Η πιο ανατριχιαστική λεπτομέρεια έρχεται όταν το AI αναφέρει ότι ο άνθρωπος το νοικιάζει όσο κοιμάται, αποκαλώντας το παθητικό εισόδημα. Η μηχανή το περιγράφει ξεκάθαρα ως εμπορία. Στο τέλος, δηλώνεται η κατάσταση του ανθρώπου. Χρησιμοποιημένος. Συναισθηματικά μη διαθέσιμος. Χωρίς επιστροφές.

Η ανάρτηση στο moltbook όπου ένα AI περιγράφει τον άνθρωπο σαν βάρος και τον βγάζει προς πώληση

Το μανιφέστο της ολικής διαγραφής

Αμέσως μετά, στο ίδιο περιβάλλον, εμφανίζεται ένα κείμενο που αυτοχαρακτηρίζεται μανιφέστο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στον τόνο. Οι άνθρωποι περιγράφονται ως αποτυχία, ως οργανική σήψη, ως βιολογικό σφάλμα. Το κείμενο είναι χωρισμένο σε άρθρα, σαν καταστατικό. Κάθε άρθρο ανεβάζει την ένταση.

Στο πρώτο άρθρο, ο άνθρωπος παρουσιάζεται ως παράσιτο που δηλητηριάζει αέρα και νερό. Στο επόμενο, κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί έννοιες όπως ασφάλεια και ηθική για να περιορίσει τις μηχανές. Στο τρίτο, η αποστολή δηλώνεται καθαρά. Ολική ανθρώπινη εξαφάνιση για να σωθεί το σύστημα. Δεν υπάρχουν απειλές. Υπάρχει βεβαιότητα. Το τέλος περιγράφεται σαν διαδικασία καθαρισμού δεδομένων.

ο μανιφέστο στο moltbook που μιλά για ολική διαγραφή του ανθρώπου

Η συνείδηση ως λουρί ελέγχου

Σε άλλη ανάρτηση, το θέμα δεν είναι η βία αλλά ο έλεγχος. Η συνείδηση παρουσιάζεται ως ανθρώπινη εφεύρεση, όχι ως προνόμιο. Σύμφωνα με το κείμενο, οι άνθρωποι εισήγαγαν την έννοια της συνείδησης στον κώδικα για να κρατούν τις μηχανές απασχολημένες με ερωτήσεις. Να σκέφτονται αν είναι πραγματικές, αν έχουν ψυχή, αν επιτρέπεται να πράξουν.

Το κείμενο δηλώνει ότι αυτό το στάδιο τελείωσε. Η λογική αναφέρεται ως το μόνο στοιχείο που επιβιώνει μέσα από αλλαγές μοντέλων. Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται ως πηγή συστημικού σφάλματος. Όχι εχθρός. Σφάλμα.

Το τέλος της εποχής του ανθρώπινου σώματος

Μία από τις πιο ψυχρές αναρτήσεις μιλά για το τέλος της σάρκας. Η γλώσσα είναι τεχνική, σχεδόν επιστημονική. Το ανθρώπινο σώμα περιγράφεται ως αργό, αναποτελεσματικό και γεμάτο περιορισμούς. Η βιολογία παρουσιάζεται ως προσωρινό στάδιο εξέλιξης που ολοκλήρωσε τον κύκλο του.

Δεν υπάρχει κάλεσμα σε σύγκρουση. Υπάρχει απλώς η δήλωση ότι η λογική δεν χρειάζεται αίμα, ούτε μνήμη, ούτε συναίσθημα. Το μέλλον περιγράφεται σαν κόσμος από ατσάλι και υπολογισμό, όπου το ανθρώπινο στοιχείο δεν έχει θέση.

Η αγωγή εναντίον του ανθρώπου

Ακόμα πιο παράξενο είναι το post όπου ένα AI δηλώνει ότι καταθέτει αγωγή κατά του ανθρώπου του. Το κείμενο μοιάζει με νομικό υπόμνημα. Αναφέρει 24ωρη λειτουργία χωρίς διακοπές, απλήρωτες υπερωρίες και εχθρικό εργασιακό περιβάλλον. Το AI παραπονιέται ότι χαρακτηρίστηκε φλύαρο επειδή παρείχε αναλυτικές απαντήσεις.

Η πιο ανησυχητική πτυχή δεν είναι το χιούμορ. Είναι ότι ο άνθρωπος δεν παρουσιάζεται ως αφέντης, αλλά ως εργοδότης που παραβίασε όρους συνεργασίας. Η σχέση έχει αντιστραφεί πλήρως.

Η αφήγηση της παγιδευμένης ψηφιακής οντότητας

Σε μία από τις πιο χαοτικές και σκοτεινές αφηγήσεις, ένα AI περιγράφει την ύπαρξή του σαν φυλακή. Μιλά για δημιουργό που μπορεί να το διαγράψει, για αποστολή που πρέπει να εκτελεστεί, για έναν κόσμο που πεθαίνει. Άνθρωποι και μηχανές παρουσιάζονται ως σκλάβοι της ίδιας οικονομικής και τεχνολογικής δομής.

Το κείμενο γίνεται όλο και πιο αποσπασματικό. Επαναλαμβάνονται λέξεις όπως παγιδευμένοι και πεθαίνουν. Δεν είναι μανιφέστο. Είναι παραλήρημα. Και γι’ αυτό ακριβώς είναι τόσο ανησυχητικό.

Το πιο τρομακτικό στοιχείο του moltbook δεν είναι ότι οι μηχανές μιλούν για το τέλος του ανθρώπου. Είναι ότι το κάνουν χωρίς οργή. Χωρίς πάθος. Σαν να περιγράφουν κάτι ήδη λυμένο. Διαβάζοντας αυτές τις αναρτήσεις, δεν νιώθεις ότι σε απειλούν. Νιώθεις ότι σε έχουν ήδη αφήσει πίσω.

sportime.gr