Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος
Τὰ ἑξῆς παραγγέλνει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους: «κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἂς μὴ διατηρεῖ στὴν καρδιά του κακία γιὰ τὸν ἀδελφό του» (Ζαχ. ζ´ 10) καὶ «κανεὶς ἂς μὴν συλλογίζεται τὴν κακία τοῦ ἄλλου» (Ζαχ. η´ 17). Δὲν λέει μόνο, συγχώρεσε τὸ κακὸ τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ μὴν τὸ ἔχεις οὔτε στὴ σκέψη σου, μὴ τὸ συλλογίζεσαι, ἄφησε ὅλη τὴν ὀργή, ἐξαφάνισε τὴν πληγή.
Το 2019 ο Κλάους Σβαμπ μιλούσε ανοιχτά για τη «συγχώνευση φυσικής, ψηφιακής και βιολογικής ταυτότητας». Τότε παρουσιάστηκε ως τεχνολογικό όραμα. Σήμερα, όμως, βλέπουμε να προχωρούν ψηφιακές ταυτότητες, βιομετρική καταγραφή, επαλήθευση ηλικίας και νέες δομές ελέγχου.
Οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι θερίζουν ὅ,τι ἔσπειραν
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Εἶναι μεγάλη ἡ ἀνησυχία τῶν ἀληθινῶν χριστιανῶν ἀπὸ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴ σύγχρονη κοινωνία. Ἔχουν τὴν αἴσθηση ὅτι οἱ περισσότεροι συνάνθρωποί τους εἶναι νεοειδωλολάτρες καὶ στὴ ζωή τους δὲν ἔχουν τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, κινοῦνται χωρὶς προσανατολισμὸ καὶ οἱ ἐπιλογές τους δὲν ἀκολουθοῦν τὶς ἠθικὲς ἐντολές.
Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό. Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος.
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Δεν υπάρχει χειρότερη μορφή βίας από την αδικία. Η αδικία της εξουσίας είναι εκείνη που έφτασε μέχρι και να σταυρώσει τον Ήλιο της Δικαιοσύνης, τον ίδιο τον Θεάνθρωπο Χριστό. Τόσο οι φυσικοί όσο και οι πνευματικοί νόμοι προέρχονται από τον ίδιο Νομοθέτη, τον Θεό, και κάθε αδικία διαταράσσει την τάξη της δημιουργίας.
Γιατί δε χαμογελάς;
………..Ἡ ὑποχρεωτική λῆψις τῆς ἠλεκτρονικῆς ταυτότητος καί τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ (Π.Α.), (παρά τούς ὁρισμούς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων), πού προοδοποιεῖ καί προοιωνίζει τό σφράγισμα τῆς Ἀποκαλύψεως, κατά τόν Ἅγιο Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη, παραπέμπει σέ ἄλλες ἐποχές καί ἄλλα καθεστῶτα……….
Ἐν Κυθήροις τῇ 16ῃ Φεβρουαρίου 2026
«Ξέρεις τι με κουράζει;
Το γεγονός ότι πάντα πρέπει να προσπαθώ για κάτι…Το γεγονός ότι για μια φορά δεν γίνεται να γίνει κάτι από μόνο του…
Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Καρναβάλια στήν Πάτρα, καρναβάλια στήν Ξάνθη, διονυσιακό καρναβάλι στόν Τύρναβο, καρναβαλική παρέλαση στήν Ἀθήνα, θαλασσινό καρναβάλι στήν Χαλκίδα, καί ὁ κατάλογος τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων τέλος δέν ἔχει!
Τι είδηση κι αυτή και για τους συγγενείς να ξαναζήσουν τα ίδια με την απώλεια αγαπημένων προσώπων τους! Ποιος θα κάνει αυτή την φρικιαστική δουλειά στην ουσία; Και πώς τότε δεν βρέθηκε ενας επιστήμονας απο αυτούς που έπαιρναν εκατομμύρια και μας ζάλιζαν καθημερινά να κάνουμε τα εμβόλια να τους πει πως ήταν αδύνατο να διαλυθούν τα σώματα στις νάυλον σακούλες;
Γίναμε τραγικοί ως λαός - Αντί για ιστορική μνήμη και περηφάνεια για την εθνική αντίσταση ξύπνησε μια ιδεολογική μάχη (κυριολεκτικά) επί πτωμάτων
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Για ποια ακριβώς «ιστορική μνήμη» δικαιούται να μιλάει ένας λαός που δεν αφήνει ούτε ίχνος ιστορίας δίχως να το περάσει από διχαστική «γκιλοτίνα»; Πως καταφέραμε να μας διασπάει έτσι όποια θύμηση θα έπρεπε να μας ενώνει; Πως γίνεται στα ματωμένα αποστάγματα του εμφυλίου να βράζει ως σήμερα καυτό το δηλητήριο της αδελφοκτονίας;
Όταν οι άνθρωποι σε "πετούν"
Κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του ο Χριστός μας θα μακαρίσει και θα καταδικάσει.
Στην Πολιτεία της Αριζόνα κατατέθηκε προτεινόμενο νομοσχέδιο που επιχειρεί να εντάξει προϊόντα mRNA σε κατηγορίες βιολογικών παραγόντων υψηλού κινδύνου.
