
Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*
Πόσο δυσκίνητοι εἴμαστε στὸ καλὸ καὶ πόσο ἐπιρρεπεῖς στὸ κακό! Τώρα θέλω νὰ κάμω καλὸ στὸν ἐχθρό μου, ἀλλὰ πρὶν ἑτοιμάσω γι’ αὐτὸ τὴν καρδιά μου, γίνομαι κακός. Θέλω νὰ εἶμαι ὑπομονετικός, ἀλλὰ πρὶν στερεώσω τὴν καρδιά μου στὴν ὑπομονή, μὲ κυριεύουν ἡ ἀνυπομονησία καὶ ἡ ἔξαψη. Θέλω νὰ εἶμαι ταπεινός, ἀλλὰ ὁ ἑωσφορικὸς ἐγωϊσμὸς κατέχει μέγα μέρος τῆς καρδιᾶς μου.


















