Επιμέλεια: Αναστάσιος Ομ. Πολυχρονιάδης
Πόσο θάθελα να κάθομαι στην Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννης πούνε στο Άγιον Όρος!
Μέσα στα άγρια κράκουρα, ξεχασμένος από τον κάθε άνθρωπο, κι’ εγώ να τους έχω ξεχασμένους όλους, εξόν από τους λιγοστούς πατέρας που θα ζούνε μαζί μου.
Να τρυπώσω στο κελλί μου, σα να με κυνηγάνε ληστάδες, να κρυφτώ, να δοξάζω τον Θεό που βρήκα καταφύγιο.
Κώστας Βάρναλης – Πρωτομαγιά του 1944
Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα
με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη,
Απόκρισις περί αναξίων αρχόντων.[1]
TOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΙΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ
Ερώτησις: Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι οι εξουσίες του κόσμου έχουν ταχθή από τον Θεό[2]. Πρέπει λοιπόν να δεχθούμε ότι κάθε άρχοντας ή βασιλεύς ή επίσκοπος προχειρίζεται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό;
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Πολλοὶ ἄνθρωποι βιώνουν μία δυσπερίγραπτη ἐσωτερικὴ ἀκαταστασία, ποὺ τοὺς θλίβει καὶ θέλουν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ αὐτή. Τὶς περισσότερες φορὲς δὲν μποροῦν νὰ βροῦν ποιὰ εἶναι ἡ αἰτία, γιατί στὴ ζωὴ τους ἀντιμετωπίζουν πολλὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνία καὶ συνεργασία μὲ τοὺς συνανθρώπους τους, ποὺ τοὺς ἐπηρεάζουν σὲ μεγάλο βαθμό.
από τον Βασίλη Γαλούπη
Τα εμβολιαστικά κέντρα ερήμωσαν – μόνο 345 άτομα τα επισκέφθηκαν την περασμένη εβδομάδα. Η πανδημία ξεχάστηκε, η κυβέρνηση έχει πάρει πίσω όλα τα μέτρα. Οι χιλιάδες νεκροί αναφέρονται πια στα «ψιλά» γράμματα των ανακοινώσεων του ΕΟΔΥ. Και ο Τσιόδρας επέστρεψε στην αφάνεια. Ο ΕΟΦ θεώρησε προχθές ότι αυτό είναι το κατάλληλο τάιμινγκ για να αποκαλύψει όσα στοιχεία ήταν γνωστά στην κυβέρνηση και σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς από πέρυσι και πρόπερσι
Το παρατηρήσατε και σεις; Απογευματόβραδο Σαββάτου 29 Απριλίου τα σύννεφα στον ουρανό είχαν περίεργα σχήματα που παράπεμπαν σε... "ιπτάμενους δίσκους"!
Από τη Μεσαρά μέχρι και τον Άγιο Νικόλαο -σύμφωνα με σχετικές σημερινές δημοσιεύσεις φωτογραφιών στο διαδίκτυο- το φαινόμενο των πολύ ιδιαίτερων συννέφων μόνο απαρατήρητο που δεν πέρασε!
Κ.Σ.
Η ζωή είναι ένας αδιάκοπος αγώνας, και αν αγνοούμε την τέχνη τού πολέμου, μονίμως θα χάνουμε. Για να έχουμε ελπίδες να νικήσουμε, χρειαζόμαστε:
-Καλή προπόνηση.
-Απουσία αλαζονείας, διότι καταστρέφει την προπόνηση και κινδυνεύουμε να χάσουμε από τους αδυνάτους.
Ο Χριστός δεν καταδικάζει μόνο την αμαρτία, αλλά και...
«Μήν ξεχάσεις ὅτι σέ ἀγαπῶ...»
Στά χρόνια τῆς οἰκονομικής κρίσης, ἕνας βιοτέχνης ἔχασε τήν επιχείρησή του. Ἡ δυσκολία αὐτή δημιούργησε προβλήματα καί ἐντάσεις στήν οἰκογένεια. Μετά ἀπό ἕνα μικρό χρονικό διάστημα, ἡ σύζυγος πῆρε τά παιδιά καί ἔφυγαν ἀπό τό σπίτι. Ὁ ἄνθρωπος ἔπεσε σέ ἀπόγνωση.
Ὁ Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης λέει: «Πρόσεξε τούς λογισμούς τῆς ὑπερηφανείας καί τῆς ἀπελπισίας. Ὁ ἕνας σοῦ ψιθυρίζει, «εἶσαι ἅγιος». Ὁ ἄλλος σοῦ ὑπαγορεύει «δέν πρόκειται νά σωθεῖς».
Σχόλιο στήν Ἀποστολική Περικοπή-ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α´στίχ. 1-7
“῝Ο ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς·”
Μεγάλη η πίστη στη χάρη του Ταξιάρχη Mανταμάδου που πανηγυρίζει στη Μυτιλήνη! Ξυπόλητη από το λιμάνι πήγε ως τη μονή κουβαλώντας στην πλάτη την εικόνα του! ‘‘Η γυναίκα αυτή κατέβηκε σήμερα απ’το πλοίο που ήρθε από Αθήνα και ξεκίνησε απ’το λιμάνι ξυπόλητη με κάλτσες μόνο και την εικόνα του Αρχαγγέλου να κρέμεται στη πλάτη της.
Χιλιάδες πιστοί από τις προηγούμενες μέρες και μέχρι αύριο Κυριακή θα κατακλύσουν τον Ναό του Ταξιάρχη στο Μανταμάδο φτάνοντας στο ιερό προσκύνημα με κάθε μέσο.
Χιλιάδες θα είναι οι πιστοί που κυρίως σήμερα αλλά και τις προηγούμενες και τις επόμενες ημέρες θα κάνουν και φέτος «το τάμα τους» φτάνοντας με τα πόδια, ενώ άλλοι με άλογα, ακόμα και με ποδήλατα στο ιερό προσκύνημα.
Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ»
του Πρωτοπρ. Κυριακού Τσουρού, Γραμματέως της Σ. Έ. επί των αιρέσεων
Η «Νέα Εποχή του Υδροχόου» είναι γέννημα και θρέμμα της Θεοσοφικής Σχολής της αποκρυφίστριας Έλενας Πέτροβνας Μπλαβάτσκυ. Τον όρο αυτό με την σημερινή του έννοια χρησιμοποιεί και η «σχισματική» θεοσοφίστρια αποκρυφίστρια Άλικη Μπέιλυ (Beiley)1, ήδη από το 1920.
Αν δεν μπορείς να νηστεύεις, αν δεν μπορείς να αγρυπνείς, αν δεν μπορείς να κάμεις φιλανθρωπία διότι είσαι φτωχός...
Αν δεν μπορείς να εκριζώσεις τα πάθη σου, διότι δεκαετίες έχουν ριζωθεί στα σπλάχνα σου, και έχουν γίνει δευτέρα φύση...
Το διαχρονικό μάθημα του Αριστόβουλου Μάνεση για όσους κατάπιαν (αλλά και έβγαλαν) την γλώσσα τους στην εποχή της Νέας Δικτατορίας
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης, Καθηγητής Ποινικού Δικαίου – Δικηγόρος Αθηνών
ΠΡΟΪΔΕΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΙΚΟΥΣ
«Έρχονται στην ζωή, και στην ατομική και στην κοινωνική, ορισμένες στιγμές που πρέπει κανείς να πει και το μεγάλο ναι και το μεγάλο όχι, και υπάρχουν περιπτώσεις που η σιωπή δεν είναι χρυσός, είναι λίβανος και σμύρνα, προσφορά στην εξουσία των κρατούντων».
Η εποχή μας τα ‘χει όλα, αλλά λείπει περισσότερο η έμπρακτη αγάπη, η έμπρακτη καλοσύνη.
Και περισσότερο η αγάπη και η εκτίμηση στον άνθρωπο.
Η καλοσύνη και η ανθρωπιά και η αρχοντιά κι η μεγαλοψυχία.
Αναζητούνται ευθύνες για θανάτους, παρενέργειες και αυτοάνοσα από όλους αυτούς που διαφήμιζαν τα εμβόλια ως «απολύτως ασφαλή»
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Εμβόλια – παρενέργειες: Η συγκάλυψη του μεγαλύτερου υγειονομικού εγκλήματος που συντελέστηκε με κρατική «σφραγίδα» στη χώρα μας, συνεχίζεται ως έχει, με την αγαστή συνεργασία όλων των συστημικών κομμάτων, των κυρίαρχων ΜΜΕ και της κλίκας των χειραγωγούμενων «ειδικών».
Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύτηκε την 21 Σεπτεμβρίου του 1957 στην εφημερίδα της Άρτας «Ελεύθερος Λόγος» από τον Αρτινό Ιατρό Κωνσταντίνο Κοντογιάννη (1912-1979), χειρούργο και γενικό διευθυντή του Νοσοκομείου του Μονάχου την περίοδο 1954-1961.
«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Άρτα, δίπλα σ’ ανθρώπους φτωχούς αλλά έντιμους, που στερήθηκαν πολλά για να μου δώσουν μια καλύτερη ζωή.Μεγαλώνοντας με ψωμί κι αλάτι, κόπιασαν για να έχει το μοναχοπαίδι τους μόρφωση και αξία στην κοινωνία.
(Ρωμαιοκαθολικοί, Ουνίτες και σχισματικοί του Επιφανίου τελούν από κοινού «αγιασμό»)
Κ.Σ.
Εισαγωγή- σύνδεση με τα προηγούμενα: Σε συνέχεια του κεφαλαίου Ε’ «Ουνία» του βιβλίου του π. Γερβασίου Ραπτόπουλου, στο παρακάτω κείμενο θα διαβάσουμε την δράση του «δούρειου ίππου» του Παποκαισαρισμού, δηλ. της Ουνίας, στα Βαλκάνια και την Ανατ. Ευρώπη. Αιματοβαμμένη δράση που αναφέρεται στο παρελθόν° την ίδια αιματοβαμμένη δράση και στους ίδιους τόπους την βλέπουμε και στις μέρες μας° θα έλεγα ότι την βλέπουμε σαν ένα (εφιαλτικό;) όνειρο, αφού κλήρος και λαός βρισκόμαστε σε φάση ύπνου rem.
