
(αγ. Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης 1906-1991)
Κ.Σ.
Μου είπε μια μέρα ο Απόστολος:
- Γέροντα, βρίσκεσαι σε τέτοια ηλικία ( σ.σ.85 ετών) και κάνεις ακόμη σχέδια για το μοναστήρι?
Του απάντησα:

(αγ. Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης 1906-1991)
Κ.Σ.
Μου είπε μια μέρα ο Απόστολος:
- Γέροντα, βρίσκεσαι σε τέτοια ηλικία ( σ.σ.85 ετών) και κάνεις ακόμη σχέδια για το μοναστήρι?
Του απάντησα:

Όλα τα δέντρα χαράξαμε, όλες τις θάλασσες στερέψαμε
και πάλι ούτε καρπούς μαζέψαμε στις παλάμες μας ούτε καράβια βρήκαμε
να μας ταξιδέψουν πέρα από το σύνορο της αγάπης.
Πιστέψαμε πως ανεβαίνοντας στα βουνά θα κατακτήσουμε την κορυφή
και κατεβαίνοντας τις πλαγιές πως θα νικήσουμε τον Άδη.
Έχουμε φτάσει στο σημείο να γίνονται όλα για το συμφέρον. Να θέλουμε κάτι από τους άλλους και οι άλλοι κάτι από εμάς.
Μια ζωή και καθημερινότητα συναλλαγών, ακόμα και στο θέμα της αγάπης και του ενδιαφέροντος. Παίρνεις τον άλλον τηλέφωνο και αμέσως σου απαντάει : «Για πες μου τι θέλεις;». «Όχι αδερφέ δεν θέλω τίποτα , απλά να δω τι κάνεις πήρα. Να δω πως είσαι.». Η ενσυναίσθηση και το πραγματικό ενδιαφέρον έχουν πλέον χαθεί. Τα πάντα έχουν μπει στο κανάλι : «Τι θέλω , τι θα μου δώσεις, αν μου κάνεις κι αν σου κάνω».

Μη με φοβάσαι δεν χτυπάω προσκυνημένους
Μα όταν περνάω από μπροστά σου κάτσε άγαλμα
Είμαι ένας λύκος που δαγκώνει τους χαμένους
Μες στην καρδιά μου τις αξίες μου έχω χάραγμα
Στ. Νταουσανάκης
Αγγελική Παπαζάνη
Με το κεφάλι ψηλά, όπως αρμόζει σε αυτούς που με το αίμα της καρδιάς τους αντιστάθηκαν (με όλη τη σημασία της λέξης), επέστρεψαν οι υγειονομικοί που για 16 μήνες βρέθηκαν σε καθεστώς αναστολής εργασίας χωρίς μισθό και ασφάλιση… ελέω ιού και με τις ευλογίες της επιτροπής ειδικών, του κοινοβουλίου , των σωματείων… ο κατάλογος δεν έχει τέλος !

Να ξαναγίνει η πατρίδα μας κιβωτός σωτηρίας και ελπίδας
Δημήτρης Νατσιός,δάσκαλος-Κιλκίς
«…Οι πελαργοί, όταν οι γέροι γονιοί τους γυμνωθούν τελείως από το πέσιμο των φτερών που γίνεται στα γεράματα, τους περικυκλώνουν και τους ζεσταίνουν με τα φτερά τους, τους ετοιμάζουν άφθονη τροφή και τους βοηθούν, όσο είναι δυνατόν, στην πτήση, σηκώνοντάς τους απαλά με το φτερό και από τις δύο μεριές.

Νεκτάριος Δαπέργολας
Γιά ὑγεία, χαρά καί εὐτυχία εἶναι οἱ εὐχές πού ἀκοῦς σχεδόν ἀποκλειστικά αὐτές τίς ἡμέρες (ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλη ἑορταστική περίσταση, προσωπική καί συλλογική). Καί πρωτίστως βέβαια γιά τό πρῶτο: το «ὑγεία πάνω ἀπ' ὅλα» ἔχει κυριολεκτικά λάβει, εἰδικά κατά τήν τελευταία τριετία, πανδημικά ἐκνευριστικές διαστάσεις. Ἐπιμένουμε ὅμως νά ξεχνᾶμε πώς πάνω ἀπό αὐτά ὑπάρχουν ἄλλα πράγματα, πολύ σημαντικότερα, ὅπως ἡ ἐλευθερία καί ἡ ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια, πού γιά νά τά κερδίσουν τόσοι καί τόσοι πρόγονοί μας θυσίασαν ἀσμένως καί τή χαρά καί τήν ὑγεία τους καί τήν ἴδια τή ζωή τους.
____.jpeg)
Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996)
Κ.Σ.
“TΟΝ ΕΚΛΕΙΣΑΜΕ σ’ ένα μικρό κουτί μεταλλικό που τ’ ονομάσαμε ''ωρολόγιον'', και ησυχάσαμε. Όμως αυτό το κλασικό τικ τακ που απασχολούσε τους παλαιούς μυθιστοριογράφους μπορεί να 'ναι μέτρηση, μπορεί και διαμαρτυρία. Τίνος είναι, ο ένας του άλλου, δεσμώτης? Ποιος μας έδωσε το δικαίωμα να κάνουμε τον ήλιο τον ανίδεο μετρητή μας? Και τι ’ναι τα ημερονύχτια? Κέρματα που τα ρίχνουμε σ’ έναν τρύπιο κουμπαρά?

Χρόνια πολλά!
Λένε ότι δύσκολα ένας ηττημένος παραδέχεται την ήττα του. Η κυβέρνηση δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτό. Όταν μοιράζονταν οι πρώτες αναστολές στις 16 Αυγούστου του 2021 κυβερνητικά στελέχη και ΜΜΕ πανηγύριζαν και αράδιαζαν τις κοινωνικές ομάδες που θα ακολουθούσαν: καθηγητές, ένστολοι κλπ. Το Θηρίο της Υποχρεωτικότητας φάνταζε τεράστιο και μας έβλεπε μια μπουκιά! Έμεινε με την όρεξη!
Επτά χιλιάδες υγειονομικοί δεν κλίνατε το γόνυ στο Θηρίο. Αντισταθήκατε και μετατρέψατε τις αναστολές σας σε εργασιακό αγώνα. Δεν θίξατε κανένα παρά μόνο τους εαυτούς σας και την οικογένειά σας. Το Θηρίο πίστεψε ότι δεν θα αντέχατε, δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι υπάρχουν αξίες ανώτερες από το χρήμα και το συμφέρον. Εσείς όμως, συν Θεώ και με την βοήθεια της Παναγίας μας, αντέξατε. Αφήσατε το Θηρίο ατάιστο! Τα σχέδιά του πήγαν περίπατο και μην έχοντας κάτι άλλο να κάνει ξέσπασε πάνω σας με λύσσα.

Ο χρόνος της ζωής μας είναι ένα δάνειο που μας χαρίζει ο Θεός.


Γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ἕνας νέος χρόνος πλησιάζει. Ὅταν εἴμαστε νέοι ὑποδεχόμαστε τὸν καινούριο χρόνο μὲ ἀνοιχτὲς καρδιές, νομίζοντας πὼς ὅλα θὰ μᾶς εἶναι δυνατὰ κατὰ τὴ διάρκειά του. Τὸν βλέπουμε ν’ ἁπλώνεται μπροστὰ μας σὰν μία ἀτέλειωτη πεδιάδα καλυμμένη μὲ παρθένο χιόνι, ποὺ οὔτε μιὰ πατημασιὰ δὲν ἔχει ἀκόμη σημαδέψει τὴ λευκότητά της, τὰ πάντα εἶναι δυνατά, τὰ πάντα εἶναι ἁγνὰ καὶ φωτεινά. Στὴν προχωρημένη ἡλικία περιμένουμε τὸ νέο χρόνο μὲ ἕνα εἶδος ἐσωτερικῆς ὑπομονῆς, μὲ τὴν αἴσθηση πὼς θὰ εἶναι μιὰ ἁπλὴ ἐπανάληψη τοῦ παρελθόντος ἴσως νὰ μᾶς συμβοῦν ἄφθονα καινούρια περιστατικά, θὰ εἶναι ὅμως γνωστά, γήινα περιστατικὰ μὲ τὰ ὁποῖα γνωρίζουμε πῶς νὰ ζήσουμε. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις εἴμαστε λανθασμένοι.

Τα Κάλαντα πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα 1872 / ΦΩΤΟ: Εθνική Πινακοθήκη
Τα Κάλαντα έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα και πέρα από τη βυζαντινή εποχή...
Κάλαντα. Όπως μαρτυρούν οι λαογράφοι μας, ο Ιωάννης Τζέτζης, (βυζαντινός ποιητής του 12ου αιώνα μ.Χ.) έγραψε πως «τα άσματα του αγερμού έχουν τις ρίζες τους και πέρα από τη βυζαντινή εποχή ακόμη, στην αρχαιότητα». Και αγύρται ή «μην αγύρται» λέγονταν στο Βυζάντιο κυρίως τα παιδιά που γύριζαν στα σπίτια και τους δρόμους ψάλλοντας. Οι γιορτές ήταν κατά το «Δωδεκαήμερο», ήτοι το διάστημα δώδεκα ημερών, από την παραμονή των Χριστουγέννων ως το πρωί των Φώτων. Η γιορτή των «Καλάνδων» γιορταζόταν, παρά τις απαγορεύσεις των Πατέρων της Εκκλησίας, και θεωρούνται απόγονοι των «Αγροτικών» της αρχαίας Αθήνας και των «Σατουρναλίων» της Ρώμης, όπου ομάδες παιδιών και ενηλίκων περιφέρονταν από σπίτι σε σπίτι και έψαλλαν.

Τοῦ κ. Χρήστου Κ. Λιβανοῦ
«Κάθε πέρυσι καὶ καλλίτερα, κάθε φέτος καὶ χειρότερα», λέγει ὁ θυμόσοφος λαός μας. Αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι ἀπόλυτο ἢ κανόνας.



Μέχρι το τέλος του 2022, θα υπάρχουν 1 δισεκατομμύριο κάμερες παρακολούθησης συλλογής δεδομένων στον κόσμο, όλες συνδεδεμένες στο διαδίκτυο και την τεχνητή νοημοσύνη (AI). Κάμερες και συσκευές εγγραφής ήχου σε κινητά τηλέφωνα, αυτοκίνητα και έξυπνες συσκευές επίσης συλλέγουν και μοιράζονται δεδομένα.
Όλα αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για να δοθεί σε κάθε άτομο μια ατομική βαθμολογία, με βάση τη συμπεριφορά, την έκφραση και την αλληλεπίδρασή του με τον κόσμο. Τελικά, το κοινωνικό πιστωτικό αποτέλεσμά σας θα υπαγορεύσει τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να κάνετε, τι μπορείτε να αγοράσετε και πού μπορείτε να πάτε.

Μιά ἔρευνα τήν ὁποία δέν σκέφθηκε νά κάνει καμμία ἀπό τίς ἑταιρεῖες δημοσκοπήσεων, εἶναι «πόσα παιδιά πλέον λένε τά κάλαντα».
Δημήτρης Καπράνος
Θά ἦταν ἐνδιαφέρον νά μάθουμε (δηλαδή ὄχι πώς δέν τό ξέρουμε, ἀλλά …λέμε) ὅτι ἐκεῖνα πού ὀμόρφαιναν τήν ζωή μας καί πού κρατοῦσαν ζωντανές τίς παραδόσεις καί τά ἤθη, ἔχουν κονιορτοποιηθεῖ ἀπό τήν κορδέλλα τοῦ καταναλωτισμοῦ.