Η απόσπαση της μαζικής συναίνεσης και η δυσανεξία στην διαφωνία ως συμπτώματα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Στο σημερινό άρθρο επιχειρώ να εξηγήσω γιατί ζούμε σε μια κοινωνία διπολικού ολοκληρωτισμού. Με την ευκαιρία αυτή, ρίχνω και μια βιβλιογραφική βόμβα που ανατρέχει σε παιδικό μυθιστόρημα του 2009, στο οποίο προβλέφθηκε το εμβόλιο ως χάραγμα! Αλλά κανενός το αφτί δεν πρόκειται να ιδρώσει, παρότι ήχησαν ήδη οι σάλπιγγες της νέας πανδημίας που σχεδιάζουν να φέρουν οι ψυχοπαθείς της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Βλέπετε, ο καημός μας τώρα είναι πώς θα σαλιώσουμε ξανά το φακελάκι· διόλου παράξενο, αφού με φακελάκι έχει συνηθίσει ο Έλληνας να περιμένει από τον γιατρό την σωτηρία του. Σημειωτέον ότι οι φωστήρες επικοινωνιολόγοι της Νέας Δικτατορίας, απευθυνόμενοι και πάλι στα πολιτικά βρέφη, σκαρφίστηκαν το ακόλουθο σλόγκαν: «Ξεκινάμε με μια άδεια κάλπη / κάθε ψήφος μετράει» – ξεράστε ελεύθερα!