Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος
Tήν δεκαετία τοῦ 1980, ὅταν τό περιβόλι τῆς Παναγίας εἶχε λόγο ἐλεγκτικό γιά τά κακῶς κείμενα τόσο στήν Ἐκκλησία ὅσο καί στήν Πατρίδα μας, ὁ μακαριστός Γέροντας π. Θεόκλητος Διονυσιάτης στόν πρόλογο λόγων του μέ τίτλο “Πρός τούς Πολιτευομένους” ἔγραφε ὅτι «Οἱ μοναχοί οὔτε πολιτεύονται, οὔτε ψηφίζουν, ἑπομένως οὔτε πολιτικολογοῦν. Ἔχουν ὅμως ἄγρυπνη τήν συνείδηση γιά τό Ἔθνος καί τούς θεσμούς του, πού ἔχουν διαμορφωθεῖ ἀπό τήν ἑλληνορθόδοξη ἱστορική σύνθεση… Ἄν ἐγγύηση ἐπιβιώσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία του, εἶναι φανερό ὅτι πρέπει νά ἀνησυχοῦμε τά τελευταῖα χρόνια, ὅσο βλέπουμε τόν ἑλληνικό λαό νά χαλαρώνη τίς σχέσεις του μέ τήν Ἐκκλησία, βοηθούσης πρός τοῦτο τῆς Πολιτείας μέ τήν ἀνατροπή παραδοσιακῶν θεσμῶν, πού ἀλλοιώνουν τήν φυσιογνωμία του».