Υπάρχουν άνθρωποι, που ξέρουνε τον προορισμό τους αλλά δεν μάθανε ποτέ να περπατάν.
Αυτά τα δύο μας παιδεύουν στη ζωή.
Από τη μία το να μην κάνουμε το χρέος μας και από την άλλη το να ξοδεύουμε όλη μας την ενέργεια, την σκέψη και τις πράξεις μας, σε πράγματα χωρίς νόημα και χωρίς σκοπό κανένα.
Δύσκολα παραδέχεται κανείς τα λάθη του.
Και ακόμα πιο δύσκολα, το γεγονός ότι δεν κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, ή ότι δεν έχει ιδέα για το πού πάει.
Όσο όμως αργεί, τόσο βουλιάζει. Και όσο βουλιάζει, τόσο είναι πιο δύσκολο να κάνει μια αρχή μετά για να αλλάξει.
Μην περιμένεις ούτε τις κατάλληλες συνθήκες, ούτε τον κατάλληλο καιρό.
Κοίτα τον εαυτό σου στον καθρέφτη και αναρωτήσου:
‘’Πού πάω; Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ;’’
Και αν δεν έχεις ειλικρινή απάντηση για κάποια από αυτές τις δύο ερωτήσεις, βιάσου.
Βιάσου, γιατί ο καιρός περνάει.
Βιάσου, πριν να είναι αργά.
Τόσο για σένα όσο και για όλους εκείνους που αγαπάς.
Βιάσου, πριν να είναι αργά για την ψυχή σου…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου