Η αδιανόητη απόφαση γονιών και γιατρών για ένα παιδί που υπέφερε αλλά δεν μπορούσε να εκφράσει τη βούλησή του – Τα δύσκολα ηθικά ερωτήματα
Μια είδηση που δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο έρχεται από την Ολλανδία: ένα παιδί μόλις δύο ετών υποβλήθηκε σε ευθανασία, καθώς οι γιατροί και οι γονείς του έκριναν ότι υπέφερε αφόρητα και χωρίς προοπτική ανακούφισης.
Η υπόθεση φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα δύσκολα ηθικά ερωτήματα γύρω από την ευθανασία, όταν η απόφαση αφορά ένα παιδί που δεν είναι σε θέση να εκφράσει το ίδιο τη βούλησή του.Ειδικότερα, πρόκειται για την πρώτη γνωστή περίπτωση ανηλίκου κάτω των 12 ετών, που δεν ήταν βρέφος και υποβλήθηκε σε υποβοηθούμενο θάνατο. Εδώ και καιρό ήταν γνωστό ότι ένα παιδί κάτω των 12 ετών είχε υποβληθεί σε ευθανασία στη χώρα, όμως τώρα ολλανδική επιτροπή ελέγχου αποκάλυψε ότι το παιδί ήταν μόλις δύο ετών και έπασχε από σοβαρά προβλήματα υγείας.
Τα σοβαρά προβλήματα υγείας
Σύμφωνα με έκθεση της αρμόδιας επιτροπής, το παιδί, ηλικίας σχεδόν 24 μηνών όταν πέθανε, είχε γεννηθεί πρόωρα, μόλις στην 26η εβδομάδα της κύησης.
Το παιδί υπέφερε από σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, εγκεφαλική παράλυση και προβλήματα όρασης, ενώ παρουσίαζε επίσης επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονταν στη φαρμακευτική αγωγή. Παράλληλα, υπήρχε βλέννα στους πνεύμονές του, γεγονός που δυσχέραινε σημαντικά την αναπνοή του.
Αφού διαπιστώθηκε ότι η ταλαιπωρία του παιδιού δεν μπορούσε να ανακουφιστεί μέσω ιατρικής θεραπείας, ο γιατρός και οι γονείς αποφάσισαν να τερματίσουν τη ζωή του.
Η δεύτερη γνώμη και η απόφαση για την ευθανασία
Έρευνα της επιτροπής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο γιατρός που πραγματοποίησε την ευθανασία ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια.
Η έκθεση αναφέρει επίσης ότι ο γιατρός είχε συμβουλευτεί άλλους ανεξάρτητους γιατρούς για δεύτερη γνώμη.
«Οι γιατροί αυτοί διαπίστωσαν ότι, εκείνη τη στιγμή, το παιδί δεν υπέφερε συνεχώς και αφόρητα», αναφέρεται στο έγγραφο. «Η επιληψία προκαλούσε μεγάλη ταλαιπωρία, όμως οι επιληπτικές κρίσεις δεν ήταν συνεχείς. Το συμπέρασμά τους ήταν ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν λογικές εναλλακτικές λύσεις, όπως παρηγορητικές θεραπείες και άλλα φάρμακα, τα οποία θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε καλύτερο έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων», σημειώνεται.
Παρά ταύτα, το παιδί υποβλήθηκε σε ευθανασία, αφού ο γιατρός ζήτησε και δεύτερη γνώμη από άλλον ιατρό. Εκείνος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η «αφόρητη ταλαιπωρία» του μικρού παιδιού ήταν «σαφώς ορατή» και ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τον τερματισμό της ζωής του μέσω ευθανασίας.
Η επιτροπή κατέληξε ότι ο γιατρός προέβη στη σωστή εκτίμηση.
«Χωρίς προοπτική ανακούφισης»
«Όλες οι πτυχές της “ανθρώπινης ύπαρξης” – όσον αφορά τις κινητικές δεξιότητες, τη συμπεριφορά και την προσωπικότητα – ήταν σοβαρά διαταραγμένες και δεν επρόκειτο να βελτιωθούν», ανέφερε η επιτροπή.
«Παρά όλες τις ιατρικές και μη ιατρικές παρεμβάσεις, οι γονείς και ο γιατρός δεν παρατήρησαν καμία βελτίωση στην κατάσταση του παιδιού και ήταν πεπεισμένοι ότι το παιδί υπέφερε αφόρητα και χωρίς προοπτική ανακούφισης», συμπλήρωσε.
Τι προβλέπει η ολλανδική νομοθεσία
Η υποβοηθούμενη ευθανασία για παιδιά ηλικίας από ενός έως 12 ετών που πάσχουν από ανίατες ασθένειες είναι νόμιμη στην Ολλανδία εδώ και δύο χρόνια. Πριν από την αλλαγή της νομοθεσίας, μόνο τα νεογέννητα και τα παιδιά άνω των 12 ετών μπορούσαν να υποβληθούν σε ευθανασία.
Σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία, πρέπει να ζητείται η γνώμη των γονέων, το παιδί πρέπει να υποφέρει ανυπόφορα και να μην υπάρχει καμία πιθανότητα ανάρρωσης.
Σε διαφορετική περίπτωση, η ευθανασία στην Ολλανδία επιτρέπεται μόνο εφόσον το αίτημα προέρχεται από τον ίδιο τον ασθενή και ο γιατρός συμφωνεί ότι αυτός υποφέρει ανυπόφορα.
Ο γιατρός πρέπει επίσης να βεβαιωθεί ότι ο ασθενής δεν ενεργεί υπό πίεση και να ζητήσει δεύτερη γνώμη.
Η ευθανασία απολαμβάνει ισχυρή υποστήριξη από την κοινή γνώμη στην Ολλανδία, ενώ η χώρα έγινε η πρώτη στον κόσμο που τη νομιμοποίησε για άτομα με ανίατες ασθένειες, το 2002.
Πριν από την αλλαγή της νομοθεσίας, δεν υπήρχε σαφής πολιτική για την ευθανασία παιδιών ηλικίας μεταξύ ενός και 12 ετών, καθώς θεωρούνταν ότι δεν ήταν σε θέση να λαμβάνουν τις δικές τους αποφάσεις.
(Φωτογραφία: magnific.com)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου