Το παράδοξο του Προφήτη Ηλία στην Ηλιούπολη – Όταν η «οικολογική» ευαισθησία εξαντλείται στον διωγμό ενός ναού και ενός ιερέα

Ο π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται από ομάδα δημοτών επειδή κάποιοι προτιμούν την εκκλησία «καρτ - ποστάλ» και όχι θεραπευτήριο ψυχών

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Μια εκκλησία έχει νόημα μόνο ως «διακοσμητικό» κτίσμα μιας περιοχής ή θα πρέπει να επιτελεί το πνευματικό έργο για το οποίο χτίστηκε; Στην Χριστιανική Ορθόδοξη Ελλάδα, σαφώς και ισχύει (ή θα έπρεπε να ισχύει) πάντα το δεύτερο. Ο ναός υπάρχει για να λειτουργεί ως θεραπευτήριο ψυχών και όχι σαν θέαμα μιας καρτ ποστάλ.

Όμως μια πρωτοβουλία μερικών πολιτών στην Ηλιούπολη δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται αυτό το απλούστατο πράγμα. Ο γνωστός ιερέας π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται τα τελευταία χρόνια από συλλογικότητες ανοιχτών και κλειστών… κυκλωμάτων της Ηλιούπολης, επειδή επιχείρησε να χτίσει έναν μεγαλύτερο ναό στη θέση του παλιού παρεκκλησίου του Προφήτη Ηλία στον Υμηττό.

Ο νέος μεγαλύτερος ναός περιέκλεισε το παλιό εκκλησάκι με σκοπό να αυξηθεί κατά πολύ η χωρητικότητα πιστών, κι έτσι να λάβει πνευματική «ζωή» όπως αρμόζει σε κάθε οίκο του Θεού. Όμως το τι επακολούθησε δεν περιγράφεται. Καταγγελίες, δικαστήρια, καταδίκες, χαμός στο Δημοτικό Συμβούλιο, «πάγωμα» της ανέγερσης του ναού και απόφαση για να γκρεμιστεί. Και όλα αυτά γιατί; Επειδή ένας ιερέας θέλησε να αφιερώσει στον Προφήτη Ηλία έναν καθώς πρέπει ναό για να μνημονεύεται η χάρη του.

Το πρώτο επιχείρημα των διωκτών του π. Στυλιανού είναι ότι το παλιό εκκλησάκι αποτελεί ιστορικό τοπόσημο της Ηλιούπολης που συνδέεται με τις παιδικές αναμνήσεις τους. Μα ο ιερός ναός δεν είναι ούτε οι… πέτρες του, ούτε τα κεραμίδια του, ούτε η γραφική εικόνα του. Είναι το κατά πόσο τιμά τον λειτουργικό σκοπό του και τον άγιο στον οποίο είναι αφιερωμένος.

Είναι δυνατόν ο Προφήτης Ηλίας να προτιμά ένα μικρό και έρημο εκκλησάκι, από έναν κανονικό ναό όπου τόσοι άνθρωποι θα αναπέμπουν προσευχές στον Θεό; Ή μήπως μετράνε για τον Θεό περισσότερο τα… ντουβάρια από τις ψυχές; Ή μήπως περιττεύει η δόξα του Προφήτη Ηλία γιατί μας χαλάει την… τουριστική ατραξιόν; Αντί κάποιοι να χαίρονται που θα ευλογείται ο τόπος από έναν ζώντα ναό ενός τόσο θαυματουργού Προφήτη, έχουν κάνει σκοπό ζωής να τον κλειδώσουν σε 10 τετραγωνικά.

Το δεύτερο επιχείρημα κατά του π. Στυλιανού, είναι ότι ο νέος ναός αποτελεί αυθαίρετο κτίσμα σε δασική περιοχή. Δεν θα μπούμε σε νομικά, πολεοδομικά και ναοδομικά ζητήματα, αλλά μόνο θα αντιπροτείνουμε κάποιες ερωτήσεις. Για ένα σωρό άλλες αυθαιρεσίες που έχουν γίνει στον Υμηττό γιατί δεν υπάρχει τέτοια μανία; Ή μήπως είναι ψέματα ότι τα αυθαίρετα «σκαρφαλώνουν» κυκλικά το βουνό χρόνο με το χρόνο; Όλη η… επανάστασή σας εξαντλείται στον εκτοπισμό ενός ιερέα; Για τις ατελείωτες βίλες, τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς και ένα σωρό καταπατήσεις, γιατί δεν γίνεται καμία ανάλογη κινητοποίηση;

Σε τι ακριβώς θα σας πειράξει μια εκκλησία στον Υμηττό; Πότε κάποιος ιερός ναός υποβίβασε το φυσικό τοπίο; Ακριβώς το αντίθετο γίνεται. Οι πιστοί νοικοκυρεύουν το σημείο με σεβασμό στη φύση, ομορφαίνει ο περίβολος, γίνεται ένας παράδεισος ψυχικής και σωματικής ανάτασης. Επιπλέον υπάρχει και πολύ καλύτερη επιτήρηση, σε ένα βουνό που οι εμπρησμοί έχουν γίνει μάστιγα.

Μόνο πνευματικό όφελος θα δει ο Δήμος, ο Δήμαρχος και οι δημότες, από μια περίοπτη τιμή στον Προφήτη Ηλία. Ευλογία θα είναι για την πόλη. Και τέλος πάντων, αν τόσο πολύ σας απασχολούν οι παιδικές αναμνήσεις, αφήστε να χτιστεί ο ναός, πηγαίνετε τα παιδάκια σας να λειτουργηθούν εκεί, κι εκείνα θα φτιάξουν ακόμα ομορφότερες αναμνήσεις. Γιατί η πίστη είναι καθημερινό βίωμα, δεν είναι η θέα από το μπαλκόνι μας.

sportime.gr