Οικοφασισμός και «πράσινες» κηδείες: Η κομποστοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης

Από τις στάχτες στο διάστημα, μέχρι την κομποστοποίηση και την... υδρόλυση, οι νέες μηδενιστικές «μόδες» ζητούν να αφανίσουν τον άνθρωπο με κάθε φρικτό τρόπο

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Εάν θες να ζυγίσεις την παρακμή μιας κοινωνίας, δεν έχεις παρά να εξετάσεις πρώτα απ’ όλα το πώς συμπεριφέρεται στους νεκρούς της. Η εξάπλωση της αποτέφρωσης είναι μόνο το πρώτο εισαγωγικό βήμα στο σχέδιο αποϊεροποίησης του θανάτου, αφού η νεοταξική βιομηχανία κηδειών εισάγει νέους φρικιαστικούς τρόπους για τον εκμηδενισμό του ανθρώπινου σώματος.

Αναβαθμίζοντας την οικοφασιστική «πράσινη» πολιτική ως θρησκευτικό «δόγμα», το σώμα του νεκρού αντιμετωπίζεται ως μιαρό απόβλητο που το μόνο αποτύπωμα που του επιτρέπεται να αφήσει, είναι η ματαιοδοξία του.

Έτσι, όσο η αθεΐα επεκτείνεται στις κοινωνίες, τόσο αρχίζουν να ακμάζουν επιχειρήσεις που υπόσχονται διαβολικά ευφάνταστους τρόπους για να εξαφανίσουν τα ίχνη των κεκοιμημένων: στην πυρά, σε χημικά, σε λίπασμα, στην αποχέτευση, στη θάλασσα, στο διάστημα, δεκάδες νέοι τρόποι εφευρίσκονται για τη μεταχείριση των νεκρών, κάνοντας τους φούρνους των ναζί να φαίνονται μια προδρομική κτηνωδία της σημερινής «προόδου».

Σε υλιστικές κοινωνίες όπου η αποτέφρωση νεκρών έχει γίνει κυρίαρχο καθεστώς όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο (περίπου στο 80% των κηδειών επιλέγεται η καύση), «ξεφυτρώνουν» ιδέες για να μαγαριστεί ακόμα και η στάχτη. Το φύλαγμα της τεφροδόχου αρχίζει να θεωρείται ξεπερασμένο και προωθούνται διάφορες «ρομαντικές» βαρβαρότητες για να ατιμωθεί περεταίρω η μνήμη του νεκρού.

Καταπόντιση στη θάλασσα

Η Solace Reef είναι μια εταιρεία στο ΗΒ που αναλαμβάνει να σφραγίσει την τέφρα μέσα σε ένα πέτρινο μνημείο και να την ποντίσει σε ένα υποθαλάσσιο νεκροταφείο ώστε να μετατραπεί σε τεχνητό ύφαλο που θα φιλοξενεί τα… ψάρια. Το πέταγμα των λειψάνων στη θάλασσα, διαφημίζεται ως πράξη απόλυτης… περιβαλλοντικής συνείδησης και ως συγκινητική επανένωση των τεθνεώτων με το στοιχείο της θάλασσας, ιδιαίτερα αν την αγαπούσαν όσο ήταν εν ζωή.

«Αντί να γίνεσαι μέρος ενός νεκροταφείου, γίνεσαι μέρος ενός θαλάσσιου καταφυγίου ζωής», σχολιάζουν οι υποστηρικτές αυτής της παράνοιας, χλευάζοντας τα τραγικά ναυάγια όλης της ιστορίας όπου ο υγρός τάφος θεωρούταν μια από τις πιο θλιβερές καταλήξεις για τον άνθρωπο. Όμως στη σημερινή εποχή η ίδια η ανθρωπιά καταντά… ναυάγιο.

Σκόρπισμα στη στρατόσφαιρα

Ένα άλλο γραφείο κηδειών στο Ηνωμένο Βασίλειο με την επωνυμία Aural Flights, αναλαμβάνει να σκορπίσει την τέφρα των εκλιπόντων στην εσχατιά του πλανήτη και συγκεκριμένα στο… διάστημα. Με μια ειδικά σχεδιασμένη κάψουλα που συνδέεται με ένα μπαλόνι υδρογόνου, οι στάχτες φτάνουν στη στρατόσφαιρα σε ύψος 32.500 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της γης και απελευθερώνονται. Στη συνέχεια παρασύρονται για μήνες από τους ανέμους, ώσπου να φτάσουν στις νεφέλες και να γίνουν μέρος της βροχής. Αυτό το σκόρπισμα νεκρικής ύλης στους πέντε ανέμους και η βροχή του θανατικού στα κεφάλια της παλαβής ανθρωπότητας, παρουσιάζεται ως μια συγκλονιστική ένωση με τα… αστέρια, μια «γιορτή της ζωής» όπως λένε οι άνθρωποι της Aural Flights.

Κομποστοποίηση

Η φρενοβλάβεια επεκτείνεται και σε παραδοσιακές τεχνικές όπως η φυσική ταφή, όπου προωθείται η τοποθέτηση νεκρών σε ενοικιαζόμενα… χωράφια, με χρησιμοποίηση βιοδιασπώμενων «φέρετρων» που περιέχουν σπόρους μανιταριών, ώστε να επιταχύνεται η διαδικασία της αποσύνθεσης και να χρησιμεύει ο νεκρός ως «λίπασμα» για την κλιματική θρησκεία της Νέας Τάξης. Μια κομποστοποίηση του ανθρώπου «για το καλό του πλανήτη».

Μια άλλη κυνικότατη μέθοδος ταφής που ονομάζεται «terramation», όχι μόνο μετατρέπει το σώμα σε λίπασμα, αλλά αυτό το λίπασμα επιστρέφεται στους οικείους του για να το χρησιμοποιήσουν ακόμα και στον… κήπο τους. Ο νεκρός τοποθετείται σε ένα ειδικό δοχείο μαζί με άχυρο, λουλούδια, τεμάχια ξύλου και φυτά που ευνοούν την αποσύνθεση. Για ένα μήνα το δοχείο κρατιέται σε ζεστή θερμοκρασία και τροφοδοτείται συνεχώς με οξυγόνο, ώστε οι μικροοργανισμοί να επιτελέσουν γρήγορα το αδηφάγο έργο τους.

Ένα μήνα αργότερα, το σώμα έχει μετατραπεί σε έναν χωματένιο όγκο κομπόστ, τον οποίο η οικογένεια μπορεί να βάλει στα δέντρα της αυλής, στις γλάστρες, σε δάση ή όπου αλλού θέλουνε. Η συγκεκριμένη μέθοδος ανθρώπινης κομποστοποίησης γνωρίζει αυξανόμενη απήχηση στις ΗΠΑ.

Ακόμα και… υδρόλυση

Εάν οι παραπάνω τρόποι μεταχείρισης των νεκρών δεν σας έκαναν να φρίξετε ακόμα, σίγουρα θα το καταφέρει η κηδεία «boil in the bag» που νομιμοποιήθηκε από τον Μάρτιο του 2026 στη Σκωτία και φιλοδοξεί να εξαπλωθεί σε όλη τη Βρετανία. Τι αφορά αυτή η φρικιαστική μέθοδος; Αυτό ακριβώς που περιγράφει: το βράσιμο του σώματος μέσα σε μια ειδική σακούλα με τη μέθοδο της Αλκαλικής Υδρόλυσης, δηλαδή την καταστροφή των ιστών με θερμαινόμενο νερό και χημικά μέχρι να υγροποιηθούν πλήρως και να αποβληθούν στην αποχέτευση! Μετά από 3-4 ώρες απομένουν μόνο τα οστά, που και αυτά κονιορτοποιούνται και παραδίδονται στους οικείους.

Και αυτή η στυγνή μέθοδος αφανισμού που μοιάζει βγαλμένη από υποθέσεις δολοφόνων που έβραζαν τα μέλη των θυμάτων τους για να τα εξαφανίσουν, παρουσιάζεται ως το μέλλον της «πράσινης ταφής» που υπερέχει λόγω μηδενικών ρύπων σε σχέση με την αποτέφρωση και την παραδοσιακή ταφή.

Η λύσσα για την εκμηδένιση κάθε ιερότητας, κάθε τιμής, κάθε προσωπικής σύνδεσης, κάθε μνήμης, κάθε πνευματικής φροντίδας και κάθε πίστης και ελπίδας για τη μετά θάνατον κατάσταση του νεκρού, ξεχειλίζει από κάθε πόρο αυτού του εωσφορικού συστήματος. Οτιδήποτε εξευτελίζει μετά θάνατον και αλυσοδένει στην κενοδοξία τον άνθρωπο, παρουσιάζεται σαν μεγαλούργημα του μηδέν. Ατίμωση της ζωής – ατίμωση και του θανάτου, σε μια μανία να εξαλειφθεί το ανθρώπινο ίχνος που μόνο ο ανθρωποκτόνος διάβολος μπορεί να εμπνέει…

sportime.gr