Άγιος Θαδδαίος ο Απόστολος

Σήμερα, 21 Αυγούστου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Ιούδα Θαδδαίου ή Λεββαίου, ο οποίος, σύμφωνα με τον Ευσέβιο Καισαρείας, συγκαταλέγεται στους εβδομήκοντα μαθητές του Χριστού. Θαδδαίος σημαίνει μεγάθυμος και Λεββαίος σημαίνει θαρραλέος. Ένεκα των πολλών ονομάτων ο Ιερώνυμος Ιππώνος τον ονομάζει «τριώνυμο». Υπήρξε αδελφός του Αγίου Ιακώβου του επονομαζομένου μικρού, παιδιά του Αλφαίου.

Στα συναξάρια γίνεται σύγχυση του σημερινού τιμώμενου Αποστόλου με τον Απόστολο Ιούδα τον Θεάδελφο, του οποίου η μνήμη τιμάται στις 19 Ιουνίου, και ήταν αδελφός του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου πρώτου Ιεράρχου των Ιεροσολύμων. Αυτή η σύγχυση επήλθε ενδεχομένως λόγω του ό,τι και οι δύο απόστολοι έχουν το όνομα Ιούδας, και έζησαν και κήρυξαν στην ίδια εποχή και στην ίδια γεωγραφική περιοχή.

Ο Θαδδαίος ήταν Ιουδαίος, ο οποίος καταγόταν από την Έδεσσα της Συρίας. Η Έδεσσα σήμερα είναι περιοχή της Τουρκίας με την ονομασία Ούρφα.

Ανέβηκε, λοιπόν, ο Θαδδαίος στα Ιεροσόλυμα, όπου είχε την αγαθή συγκυρία να ακούσει συγκλονισμένος για το κήρυγμα του Τιμίου Προδρόμου. Δέχθηκε το βάπτισμα μετανοίας στον Ιορδάνη ποταμό και κατόπιν εντάχθηκε στην ομάδα των μαθητών του Ιωάννη του Βαπτιστή, στην οποία ανήκαν και οι Ιωάννης και Ιάκωβος, παιδιά του Ζεβεδαίου.

Μετά το πανίερο γεγονός της Πεντηκοστής, ο Θαδδαίος κήρυξε τη Χριστιανική πίστη στην πατρίδα του, όπου και θεράπευσε τον ηγεμόνα Αύγαρο και περιόδευσε σε όλη τη Συρία, διδάσκοντας το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως. Δίδαξε ακόμη στη Βηρυτό και σε άλλες περιοχές της Φοινίκης, όπου βάπτισε πλήθος Χριστιανών. Κοιμήθηκε ειρηνικά παραμένοντας πιστός στην ιερή αποστολή του και διαφυλάσσοντας την ιερή παρακαταθήκη.

Τιμάται ιδιαίτερα ο απόστολος Ιούδας ο Θαδδαίος από τους χριστιανούς της Κεντρικής Ευρώπης και της Ιρλανδίας.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)

Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Θεοῦ τοῦ ἐν σώματι, ἐπιφανέντος ἠμίν, αὐτόπτης γενόμενος, καὶ ἱερὸς μαθητής, Θαδδαῖε Ἀπόστολε, ἔλαμψας τοὶς ἐν σκότει, τὴν σωτήριον χάριν ὤφθης τῶν ἐν Ἐδέσσῃ, ἰατὴρ λαμπαδοῦχος, διὸ τοὺς προσιόντας σοί, σκέπε ἑκάστοτε.

Έτερον Ἀπολυτίκιον

Ἦχος γ’.

Ἀπόστολε ἅγιε Θαδδαῖε, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Ἑορτὴ χαρμόσυνος, τοῦ Ἀποστόλου ἐπέστη, εὐφροσύνως σήμερον, ἐπιτελέσωμεν ταύτην· νέμει γάρ, τοῖς αὐτὸν πίστει ἀεὶ τιμῶσι, λύτρωσιν ἁμαρτημάτων, καὶ ῥῶσιν θείαν· καὶ γὰρ ἔχει παρρησίαν, ὡς θεῖος μύστης Χριστοῦ τῆς χάριτος.

Ὁ Οἶκος

Τὸν Χριστοῦ Μαθητὴν ἅπαντες εὐφημήσωμεν, τὸν αὐτόπτην τοῦ Λόγου τιμήσωμεν σήμερον. Οὗτος γὰρ τῷ κόσμῳ ἐκήρυξε τὸ πάνσεπτον Εὐαγγέλιον, καὶ τὰ ἔθνη σαγηνεύσας ἐκ τοῦ βυθοῦ τῆς πλάνης ἀνήγαγε, τὴν δὲ ὁδὸν τῆς ἀληθείας ὑποδείξας, δι' αὐτῆς ἀνάγει τοὺς πιστοὺς πρὸς πατρίδα οὐράνιον, καὶ τῷ θείῳ θρόνῳ λαμπρῶς παριστάμενος, φωτισμὸν παρέχει δαψιλῶς τοῖς αὐτὸν ἐκ πόθου γεραίρουσι. Καὶ γὰρ ἔχει παρρησίαν, ὡς θεῖος μύστης Χριστοῦ τῆς χάριτος.

Κάθισμα

Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.

Προσπελάσας Ἡλίῳ τῷ νοητῷ, παρ' αὐτοῦ τὰς ἀκτῖνας τὰς μυστικάς, ἐδέξω καὶ γέγονας, ὡς ἀστὴρ φαεινότατος, καταυγάζων πάσης, τῆς γῆς τὰ πληρώματα, καὶ σκεδάζων πλάνης, ὁμίχλην μακάριε· ὅθεν τὴν φωσφόρον καὶ ἁγίαν σου μνήμην, πιστῶς ἑορτάζομεν, καὶ συμφώνως βοῶμέν σοι· Θαδδαῖε, Ἀπόστολε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.