Κάποτε τον επισκέφθηκε ένας καθηγητής Πανεπιστημίου, που δυσκολευόταν να πιστέψει ότι υπάρχει Θεός. Αφού τον άκουσε, ο Γέροντας τού απάντησε:
«Ξέρεις; Είσαι πιο ανόητος κι από μια σαύρα».
Ο καθηγητής ενοχλήθηκε. Μα ο Γέροντας επέμενε.
«Αλήθεια σου λέω, και θα σου το αποδείξω».
Και φώναξε μια σαύρα που ήταν εκεί κοντά. Το ερπετό έτρεξε αμέσως και ο Γέροντας το ρώτησε αν υπάρχει Θεός. Η σαύρα τότε σηκώθηκε στα δυο της πόδια και σκύβοντας το κεφάλι προς τα κάτω, έδωσε καταφατική απάντηση. Ο καθηγητής τα έχασε και άρχισε να κλαίει.
«Βλέπεις λοιπόν που και η σαύρα γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός;», είπε ο Γέροντας. Ο καθηγητής έφυγε συγκλονισμένος.[6]
Ο άγιος Παΐσιος είχε απέραντη αγάπη. Και η αγάπη του, που ξεχείλιζε πρώτα για την εικόνα του Θεού, τον άνθρωπο, περίσσευε και για τα υπόλοιπα δημιουργήματα του Θεού. Ο Άγιος πονούσε για όλη την κτίση. Και η κτίση τού ανταπέδιδε την αγάπη της.
Πρεσβυτ. Διονυσίου Τάτση, Ὁ Γέροντας Παΐσιος, 1995, σ. 207.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου