Η έλλειψη πίστης μας, η άγνοιά μας, το ότι δεν γνωρίζουμε τον Θεό και η παραβίαση των ηθικών νόμων δεν μπορούν να μείνουν ατιμώρητα. Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι η πρόνοια του Κυρίου δεν εκτείνεται μόνο σε κάθε άτομο ξεχωριστά, αλλά σε ολόκληρο το έθνος. Γι’ αυτό και ξέσπασε ο πόλεμος — δεν συνέβη χωρίς την άδεια του Θεού.
«Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας»
Κατέβηκε ὁ Σωτῆρας στή χώρα τῶν Γαδαρινῶν μαζί μέ τοὺς ἁγίους μαθητές. Ἔπειτα τοὺς συνάντησε κάποιος ἄνδρας, ὁ ὁποῖος ἤταν κατοικία πολλῶν καὶ ἀκαθάρτων πνευμάτων, χωρὶς νοῦ καὶ μυαλό, καὶ δέν ξεχώριζε καθόλου ἀπὸ ἐκείνους πού εἴχαν πεθάνει καὶ βρίσκονταν στή γῆ καὶ μᾶλλον ἤταν ἴσως ἀκόμα χειρότερος, γιατὶ τριγυρνώντας γυμνὸς στά μνήματα τῶν πεθαμένων, ἤταν ἀπόδειξη τῆς ἀπανθρωπιᾶς τῶν δαιμόνων.
Όπως τα αστέρια λάμπουν τη νύχτα, ενώ την ημέρα δεν φαίνονται τόσο πολύ, έτσι και εσύ ακτινοβολείς περισσότερο, καθώς παραμένεις δίκαιος, όταν βρίσκεσαι ανάμεσα στους πονηρούς (παρά ανάμεσα στους δικαίους).
Άκαιρος μετάνοια δεν σώζει. Τελείωσε το θέατρο αυτής της ζωής, πέρασαν οι αγώνες της, δεν υπάρχει πλέον χρόνος για παλαίσματα.
Γι' αυτό παρακαλώ και δέομαι και ικετεύω:
❈ Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων λέει, ὅτι θά παρασταθοῦμε μπροστά στό βῆμα τοῦ Θεοῦ καί τί θά φορᾶμε ὁ καθένας μας; Τό ροῦχο μας θά εἶναι οἱ πράξεις μας. Θά ξεχωρίζουμε ἀπ' τό ροῦχο μας.
“Ο δρόμος του Χριστού είναι δύσκολος. Γι’αυτό βαδίζει αργά.
Πορεύεται μέσα από λακκούβες αίματος, μέσα από το σκοτάδι των αμαρτιων και μεσα απο τα αγκαθια των ληστων.
Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
«Όποιος με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους ότι ανήκει σ’ εμένα, θα τον αναγνωρίσω κι εγώ για δικόν μου μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μου.
Υπάρχουν τέσσερα κακά και εάν ο άνθρωπος έχει ένα απ’ αυτά ούτε να μετανοήσει μπορεί ούτε η προσευχή του να εισακουστεί από τον Θεό.
Η μεγαλύτερη μάστιγα της ανθρωπότητας είναι το πλαστό.
Πλαστό φαγητό, πλαστή ευτυχία, πλαστή υγεία.
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Τὰ τελευταῖα χρόνια, καλοί μου φίλοι, ὑπάρχει μία ἔντονη τάση γιὰ τὴν ὕπαιθρο, τὴν πεζοπορία, τὴν ὀρειβασία καὶ βέβαια γιὰ τὰ μονοπάτια. Εἴτε μόνοι, εἴτε μὲ παρέα καὶ μὲ φίλους, εἶναι ὅ,τι καλύτερο. Βλέπετε γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο, εἶναι μία μεγάλη ἀνάγκη. Μᾶς ἐπανασυνδέουν ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν φύση καὶ μᾶς κάνουν νὰ ξεφεύγουμε ἀπὸ τὰ πιεστικὰ προβλήματα τῆς καθημερινότητας, τὸ ἄγχος, τὴν καθιστικὴ ζωὴ κ.λπ.
Υπάρχουν άνθρωποι που θα σε κατέστρεφαν —θα σε εξόντωναν— από κακία, μίσος και εγωισμό!
Τί καλὰ θὰ ἤτανε σὲ ὅ,τι κι ἂν κάνουμε νὰ μὴν ἔχουμε ζόρισμα καὶ πίεση, ἀλλὰ εἰρήνη καὶ προσευχή. Οἱ παλαιοὶ ἄνθρωποι δὲν δένονταν εὔκολα μὲ πράγματα.
Πες μου, πάτερ, σε παρακαλώ, για ποιο λόγο οι περισσότεροι άνθρωποι μισούν τους δικαίους; Γιατί τους περιφρονούν; Γιατί σκανδαλίζονται μαζί τους; Αντίθετα, λίγοι είν’ εκείνοι που τους τιμούν…
Καί ἐνῶ ἡ πατρίδα μας καταρρέει, ξεπουλιέται, φακελώνεται ψηφιακά καί καταστρέφεται μέ συστηματική χυδαιότητα καί δίχως τό παραμικρό πλέον πρόσχημα ἀπό μία πρωτοφανῶς ἀντίχριστη καί μισελληνική μαφιοχούντα, βλέπουμε μέ πραγματική θλίψη ὅτι μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας βουλιάζει ὅλο καί περισσότερο στόν χαυνωτικό του βοῦρκο.
Ο καθένας από κάπου μπάζει. Άλλος αγαπά τα λεφτά, άλλος τη δόξα, άλλος τη σάρκα, άλλος ζηλεύει, άλλος σκέφτεται πρώτα τον εαυτό του, άλλος αχρηστεύει το σώμα του.
