Αποκαρδιωτικά στοιχεία για το δημογραφικό παρουσίασε η ΕΛΣΤΑΤ - Μόνο μία περιφέρεια από τις 13 παρουσίασε αύξηση γεννήσεων
Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης
Χωρίς φρένο συνεχίζεται η δημογραφική κατάρρευση της χώρας μας, όπως αποκαλύπτουν για ακόμη μια φορά τα νέα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Λιγότερες γεννήσεις και σε μεγαλύτερη ηλικία, είναι το τραγικό μοντέλο υπογεννητικότητας που υιοθετεί η ελληνική κοινωνία.
Το 2025, γεννήθηκαν 2.873 λιγότερα παιδιά σε σχέση με το 2024, με τη μείωση να αγγίζει το 4,2%. Συνολικά, οι γεννήσεις ζώντων έφτασαν τις 65.594, έναντι 68.467 το 2024. Από αυτά, τα αγόρια ήταν 33.620 και τα κορίτσια 31.974, ενώ το 2024 τα αντίστοιχα νούμερα ήταν 35.216 και 33.251. Οι μήνες κατά τους οποίους σημειώθηκε η μεγαλύτερη ελάττωση γεννήσεων ήταν ο Νοέμβριος με υποχώρηση κατά 10,4% και ο Ιανουάριος με μείον 10%. Οι μοναδικοί μήνες που κινήθηκαν ανοδικά ήταν ο Σεπτέμβριος (+3%) και ο Μάιος (+2,9%).
Αξιολογώντας το φαινόμενο σε έκταση δεκαετίας (2025 σε σχέση με 2015), στις ηλικίες γυναικών από 40 έως 49 ετών καταγράφηκαν οι μεγαλύτερες αυξήσεις γεννήσεων, ενώ στις πιο παραγωγικές ηλικίες από 25 ως 39 ετών, εμφανίζεται παντού υποχώρηση. Πιο συγκεκριμένα καταγράφηκαν 1.031 περισσότερες γεννήσεις σε μητέρες 40-44 ετών και 445 σε εκείνες 45-49 ετών. Στον αντίποδα, η μεγαλύτερη πτώση σημειώθηκε στις ηλικίες 30-34 ετών, με 12.356 λιγότερες γεννήσεις. Ακολούθησαν οι ομάδες 25-29 ετών με μείωση 7.922 και 35-39 ετών με απώλεια 4.597 γεννήσεων.
Από τις 13 περιφέρειες της χώρας, οι 12 κατέγραψαν μείωση γεννήσεων. Στην κορυφή βρέθηκε η Αττική, με 1.007 λιγότερες γεννήσεις. Ακολούθησε η Κεντρική Μακεδονία με μείωση 656 και η Πελοπόννησος με 273 λιγότερα παιδιά. Η μοναδική περιφέρεια που κινήθηκε αντίθετα στο ρεύμα ήταν η Κρήτη, η οποία σημείωσε αύξηση 129 γεννήσεων.
Η εντυπωσιακή αύξηση των γεννήσεων στις ηλικιακές ομάδες 40-49, δείχνει ότι η ελληνική κοινωνία έχει εγκλωβιστεί σε ένα μοντέλο παρατεταμένης «εφηβείας», όπου για διάφορους λόγους (κοινωνικούς, οικονομικούς κλπ) ο στόχος της τεκνογονίας αφήνεται τελευταίος. Οι νέοι δυσκολεύονται να σταθούν οικονομικά στα πόδια τους και να τολμήσουν το βήμα της οικογένειας, με αποτέλεσμα να το πράττουν σε μεγαλύτερες ηλικίες όπου στενεύουν τα βιολογικά περιθώρια. Τεκνογονία σε μεγαλύτερες ηλικίες σημαίνει περισσότερα μοναχοπαίδια, περισσότερη κοινωνική μοναχικότητα και μικρότερη αναπλήρωση της προηγούμενης γενιάς.
Η ηλικία 30-34 που μέχρι πριν κάμποσα χρόνια θεωρείτο η χρυσή «τομή» όπου μπορούσε να συνδυαστεί η οικογένεια με την καριέρα, πλέον έχουν γίνει τα νέα… «25». Η απομάκρυνση της κοινωνίας από τα υγιή παραδοσιακά πρότυπα, έχει πυροδοτήσει το φαινόμενο της ατεκνίας ή στην καλύτερη περίπτωση, της αναβλητικότητας.
Η επιδοματική πολιτική από μόνη της, δεν πετυχαίνει τίποτα. Το επίδομα γέννησης των 2.000 ευρώ δεν μπορεί να πείσει έναν νέο άνθρωπο να κάνει παιδί, όταν η καθημερινότητα είναι οικονομικά και ταξικά εχθρική προς την οικογένεια. Όταν για ένα νοίκι χρειάζεται ένας ολόκληρος μισθός, η απόφαση για παιδί ακυρώνεται στην πράξη. Η απροθυμία της κυβέρνησης στο να βάλει φρένο στη στεγαστική κρίση, ισοδυναμεί με μια μόνιμη «βόμβα» στα θεμέλια της δημογραφικής μας επιβίωσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου