Το μέτρο του Υπουργείου Εσωτερικών χαρακτηρίζεται ως δυσανάλογο
Σοβαρά εμπόδια στα σχέδια του Υπουργείου Εσωτερικών για την εισαγωγή βιομετρικών συστημάτων ταυτοποίησης στο Δημόσιο θέτει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ). Με τη Γνωμοδότηση 4/2026, που εκδόθηκε στις 4 Μαΐου 2026, η Αρχή εκφράζει έντονες επιφυλάξεις για τη διάταξη που προέβλεπε τη χρήση δακτυλικών αποτυπωμάτων και ψηφιακής αναγνώρισης προσώπου για τον έλεγχο του ωραρίου και την πρόσβαση σε δημόσια κτίρια.
Παρά το επιχείρημα του Υπουργείου ότι τα υπάρχοντα συστήματα (κάρτες, χειρόγραφα παρουσιολόγια) είναι αναξιόπιστα και επιτρέπουν καταχρήσεις, η Αρχή έκρινε ότι η καθολική εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου παραβιάζει τις βασικές αρχές του GDPR.
Έλλειψη αναγκαιότητας και δυσανάλογα μέτρα
Σύμφωνα με το σκεπτικό της ΑΠΔΠΧ, τα βιομετρικά δεδομένα αποτελούν «ειδική κατηγορία» και η επεξεργασία τους επιτρέπεται μόνο ως εξαίρεση και υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Η Αρχή υπογραμμίζει ότι το Υπουργείο δεν απέδειξε επαρκώς ούτε την έκταση των υποτιθέμενων καταχρήσεων, ούτε γιατί δεν επαρκούν ηπιότερα μέσα, όπως οι ενισχυμένοι διοικητικοί έλεγχοι ή οι προσωποποιημένες ηλεκτρονικές κάρτες.
Το μέτρο χαρακτηρίζεται ως δυσανάλογο, καθώς εφαρμόζεται οριζόντια σε όλους τους υπαλλήλους, ανεξάρτητα από τη θέση ευθύνης ή τον βαθμό επικινδυνότητας του χώρου εργασίας. Η Αρχή προειδοποιεί ότι μια τέτοια πρακτική ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας ενός καθεστώτος διαρκούς και αδιάκριτης επιτήρησης στον εργασιακό χώρο.
Σύγχυση σκοπών και ελλιπής τεκμηρίωση
Ένα ακόμη σημείο τριβής αποτελεί η ανάμειξη διαφορετικών στόχων στη ρύθμιση. Το Υπουργείο φαίνεται να συγχέει τον έλεγχο του ωραρίου με την ασφάλεια των εγκαταστάσεων, χωρίς να αξιολογεί ξεχωριστά αν τα βιομετρικά είναι απαραίτητα για κάθε περίπτωση. Επιπλέον, η Αρχή εντόπισε κενά στην «εκτίμηση αντικτύπου», σημειώνοντας ότι κρίσιμα ζητήματα ασφαλείας παραπέμπονται αόριστα στο μέλλον.
Η «χρυσή τομή» και τα επόμενα βήματα
Η ΑΠΔΠΧ δεν αποκλείει τη χρήση βιομετρικών δεδομένων, τα ορίζει όμως ως την «έσχατη λύση». Προτείνει να περιοριστούν μόνο σε ειδικές περιπτώσεις υψηλής ασφάλειας, με πλήρη τεκμηρίωση και ισχυρές εγγυήσεις προστασίας.
Για τη γενική καταγραφή της προσέλευσης και αποχώρησης των δημοσίων υπαλλήλων, η κατεύθυνση της Αρχής είναι σαφής: το Δημόσιο οφείλει να αναζητήσει ένα ενιαίο ψηφιακό σύστημα που θα είναι αποτελεσματικό, αλλά λιγότερο παρεμβατικό στην ιδιωτική ζωή των εργαζομένων.
Πηγή φωτογραφίας: blog.internxt.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου