![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK2rsshrpF-Nv5h2mWN7jg6ip5ojrc0qCGX1MrGoqJDjO3SCA2eaBIghg0SQ8EexU567TwCMALOV6r0i1IguVry213sZPwdEqBkx5OQasqgmGw_C6HuJf5do3czbXejOwwdMsLT1kkqL5iKdH4-W04OLqXY3K5SaWf_tL3Xuq71s3BBwkvJS_OAlBl-XX2/w640-h424/22.webp)
Ό,τι σε φοβίζει, να το κοιτάς κατάματα.
Ούτε να προσπαθείς να το αποφύγεις, ούτε να το θάβεις μέσα σου βαθιά.
Ο φόβος δημιουργείται από σκέψεις. Από λογισμούς. Από σενάρια που κάνεις με το νου σου.
Και θρέφεται από το χρόνο που τους αφιερώνεις.
Δε σε σκοτώνει, δε σε πληγώνει, δε μπορεί να σου κάνει τίποτα κακό.
Τίποτα, εκτός από το να σου καταστρέψει εντελώς την ποιότητα της ζωής σου.
Ο φόβος σου προσφέρει μια ζωή χωρίς χαρά, χωρίς ζωντάνια, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς ελπίδα για το μέλλον.
Σε κάνει έναν ζωντανό-νεκρό, που έτσι απλά βαδίζει μέσα στη ζωή του.
Για αυτό…
Ό,τι σε φοβίζει, να το κοιτάς κατάματα.
Και να θυμάσαι.
Οι σκέψεις, σου τον προκαλούν. Οι σκέψεις και ο χρόνος που περνάς μαζί τους…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου