Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΙΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΙΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2024

† Γέροντας Εφραίμ Ξηροποτάμου: Αυτό τον ρόλο παίζει η τυπική προσευχή στην όλη πνευματική ζωή


Γέροντα, σε μας η προσευχή γίνεται εντελώς τυπική τις περισσότερες φορές.

-Από την τυπική, όπως λέτε, προσευχή δεν ξέρετε πόσα αγαθά μπορούν να προκύψουν.

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2021

Εις Γέροντα Εφραίμ Ξηροποταμινόν

Εις Γέροντα Εφραίμ Ξηροποταμινόν

Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

Ξηροποτάμου Μονής ηγούμενος, εύροός τε και βαθύρροος ποταμός
ενθέου χάριτος ανεδείχθης Εφραίμ μακάριε.

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021

Εγκώμιο στον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλύτη - Μακαριστού Αρχιμ. Εφραίμ Ξηροποταμηνού



«Εμοί δε λίαν ετιμήθησαν οι φίλοι σου ο Θεός, λίαν εκραταιώθησαν αι αρχαί αυτών». 
Με αυτόν τον στίχον του Δαβίδ αρχίζει ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Γρηγόριος ο Παλαμάς το εγκώμιό του στον Μυροβλύτη άγιο, που σαν Μεγαλομάρτυς ανήκει και αυτός στις «αρχές», δηλαδή στην ηγεσία των Αγίων και Φίλων του Θεού. 

Δευτέρα 7 Ιουνίου 2021

Ο παλιός Ηγούμενος τοῦ Ξηροποτάμου, Ἐφραίμ, εἶχε τὸ χάρισμα τῆς νοερᾶς δακρυβρέκτου εὐχῆς καὶ ἀγγελικὴ φωνὴ ὅταν ἔψαλλε.

Ο ΠΑΛΙΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ τοῦ Ξηροποτάμου, Ἐφραίμ, εἶχε τὸ χάρισμα τῆς νοερᾶς δακρυβρέκτου εὐχῆς καὶ ἀγγελικὴ φωνὴ ὅταν ἔψαλλε. 

Κοιμήθηκε, μᾶλλον σκοτώθηκε σὲ αὐτοκινητιστικὸ στὰ 43 χρόνια του (1984). 

Παρασκευή 15 Ιουλίου 2016

Κυριακή 19 Ιουνίου 2016

Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ξηροποτάμου Άρχιμ. Ἐφραὶμ Ξηροποταμινός (1940 - 5/12/1984)


† Τοῦ Μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου

Στὸ λίγο διάστημα ποὺ νέος ἔμεινα στὴ μονὴ Φιλόθεου, ἄκουγε κάθε βράδυ τοὺς λογισμούς μου μὲ προσοχή, ὑπομονή, ἀγάπη, καλοσύνη κι εὐγένεια. Εἶχε μία γλυκύτητα στὴν καρδιά του καὶ μία χάρη στὸν λόγο του ποὺ σ’ αἰχμαλώτιζε. Ἐπρόκειτο πράγματι γιὰ σεβάσμιο κι ἐνάρετο Ἱερομόναχο. Γεννήθηκε στὸν Βόλο τὸ 1940 ὁ κατὰ κόσμον Ἀπόστολος Γεωργίου Κουτσιμπός.

Τετάρτη 25 Μαΐου 2016

Την Παγκόσμιον Δόξαν - Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός ( † 21-11-1984 )

 Αρχιμανδρίτης Εφραίμ, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου (1940-1984)


Ο μακαριστός Καθηγουμενος της Ιεράς Μονης Ξηροποτάμου Γέρων Εφραίμ ψάλει Την Παγκόσμιον Δόξαν.




Τρίτη 24 Μαΐου 2016

Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός † : Υπακοή


Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης και Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός

«Όταν έγνωρισα τον Γέροντά μου,

Δευτέρα 23 Μαΐου 2016

Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός ( † 21-11-1984) Φωτογραφικό υλικό


Αρχιμανδρίτης Εφραίμ, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου (1940-1984)



Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης και Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός








Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης και Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός





Γέροντας Ισίδωρος - Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης - Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός















Επιμέλεια Παναγία Ιεροσολυμίτισσα

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2016

Γέροντας Εφραίμ Ξηροποταμινός - Περί Προσευχής


«… Τὸ νά λέγωμε ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι πιστεύουμε στόν Θεό καί εἴμεθα χριστιανοί καί ἀφ’ ἑτέρου νά μην προσευχώμεθα εἶναι δύο πράγματα ἀσυμβίβαστα. Το ἄν κανείς προσεύχεται, άποτελεῖ το ἀσφαλέστερο τεκμήριο τοῦ ἄν ζῆ συνειδητά ὡς χριστιανός. Ἡ χριστιανική Ἐκκλησία εἶναι Ἐκκλησία προσευχομένων. Ἄνθρωπος που δεν προσεύχεται, ἀκόμη και ἄν φαίνεται ὁ πλέον ἐνάρετος, δεν μπορεῖ να εἶναι πραγματικός χριστιανός, ὅσο και ἄν ἴσως θέλη να συγκαταλέγη τον ἐαυτό του με ἐκείνους. Πῶς μπορῆ να πιστεύη σ’ Αὐτόν που δεν γνωρίζει; Διότι ἡ παρουσία και ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ μόνο δια μέσου τῆς προσευχῆς μᾶς γίνονται αἰσθητές και γνωστές.

Ἄλλο λοιπόν ἡ πίστις στον Θεό και στο θέλημά του και ἄλλο προσευχή. Διότι «και τα δαιμόνια πιστεύουσι και φρίττουσι» ὅμως δεν προσεύχονται. Γι’ αὐτό και ὅποιος πιστεύει μεν, ἀλλά δεν προσεύχεται, ὁμοιάζει με τους δαίμονες, που εἶναι πνευματικά νεκροί, δυσώδεις και ἀποκομμένοι ἐντελῶς ἀπό τον Θεό. «Ὅπως το σῶμα αὐτό το δικό μας χωρίς την ψυχή εἶναι νεκρό και ἀποκρουστικό, ἐτσι και ἡ ψυχή που δεν κινεῖ τον ἐαυτό της σε προσευχή εἶναι νεκρή, ἄθλια και δυσώδης», μας βεβαιώνει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Εἶναι δηλαδή ἡ προσευχή ἡ ζωἠ και ἡ «ψυχή» τῆς ψυχῆς. Εἶναι ἄρα πιο ἀναγκαία και ἀπό αύτήν την ζωή του σώματος.

Ὁ Κύριος ὑποσχέθηκε να εμφανισθῆ σ’αὐτόν που τηρεῖ τις ἐντολές του: «ὁ ἔχων τας εντολάς μου και τηρῶν αὐτάς, ἐκείνος ἐστίν ὁ άγαπῶν με. ὁ δε ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπό τοῦ Πατρός μου, καγώ ἀγαπήσω αὐτόν και ἐμφανίσω αὐτῶ ἐμαυτόν». Τι εἶναι δε τήρησις ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ; Το να ἀγαπήσωμε και να προσπαθήσωμε να ἀποκτήσωμε τις ἀρετές που μας δίδαξε ὁ Κύριος στο Ευαγγέλιο, ἀφοῦ προηγουμένως μισήσωμε και ἐκδιώξωμε ἀπό την ψυχή μας τις ἀντίστοιχες κακίες: στην θέσι τοῦ φθόνου να βάλωμε την ἀγάπη, στη θέσι τῆς φιλαργυρίας την ἐλεημοσύνη, στη θέσι τῆς ὀργῆς την πραότητα και στη θέσι τῆς ὑπερηφανείας την ταπεινοφροσύνη.

Ἔτσι και ἡ προσευχή, εἶναι εὐαγγελική ἐντολή που δόθηκε σε ὅλους τους ἀνθρώπους. Ὅπως δε στην ἄσκησι ὅλων τῶν ἄλλων ἀρετῶν οἱ λαϊκοί πρέπει να προσανατολίζωνται προς το παράδειγμα τῶν μοναχῶν -σύμφωνα με το ἅγιο Ἰωάννη τῆς Κλίμακος, «φῶς για τους μοναχούς εἶναι οἱ  Ἄγγελοι ἐνῶ φῶς για ὅλους τους ἀνθρώπους εἶναι ἡ μοναχική πολιτεία»- κατ’ ἀναλογίαν, αὐτό ἰσχύει και στην ἄσκηση τῆς προσευχῆς.

Πρέπει λοιπόν να ἐξασκοῦμε και με τα σωματικά ἔργα και με τον προφορικό λόγο και με τη σκέψι μας την δυνατή σ’ ἐμάς τώρα προσευχή συνεχῶς, μέχρις ὅτου ἐπιτύχουμε το «δῶρο». Ποιο εἶναι αὐτό το δῶρο; Εἶναι έκείνο το μυστικό και ἀπόρρητο δῶρο τῆς προσευχῆς που δίνει το Ἅγιον Πνεῦμα στον ἄνθρωπο και το ὀποῖο παραμένει μαζί του συνεχῶς (ὡς ἐνέργεια τῆς Νοερᾶς Καρδιακῆς Προσευχῆς). Αὐτό το δῶρο ἄλλοτε μεν ἔλκει μόνο του τον νοῦ, που ἀξιώθηκε να το λάβη, προς την πλέον ἄρρητη ἔνωσι και πηγάζει ἱερή εὐφροσύνη και ἄλλοτε πάλι συνοδεύει μυστικά τον νοῦ που ἀνυψώνεται προς τον Θεό και συμπροσεύχεται με αὐτόν σαν μια μουσική ὑπόκρουσι σε κάποιον που τραγουδᾶ, ἐναρμονίζοντας το τραγούδι του με αὐτήν. Το μυστικό δηλαδή αὐτό χάρισμα του Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ἕνα εἶδος προσευχῆς ριζωμένης στην καρδιά του ἀνθρώπου που ἐνεργεῖ συνεχῶς κατά το ἱερό λόγιο: «Ἐγώ καθεύδω και ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ».

Ὅσο λοιπόν και ἄν αὐτά φαίνονται παράξενα στον δικό μας σαρκικό νοῦ, ἀς μην ἀπιστήσωμε. Οἱ πατέρες τῆς  Ἐκκλησίας δεν κάνουν φιλοσοφικές θεωρίες, ἀλλά μιλούν με βεβαιότητα και κῦρος ἐκφράζοντας τα βιώματα τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, που τους εἶναι κοινά.

Ἄν κάνωμε μια σύγκριση τῶν διαφόρων ἐποχῶν, θα δοῦμε ὄτι καθῶς σιγά-σιγά πλεονάζει ἡ ἀμαρτία στον κόσμο και ἐνεργείται σταδιακά το «μυστήριον τῆς ἀνομίας» ἔτσι και ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ὑπερπερισσεύει παρέχοντας πλουσιώτερα τα βοηθητικά μέσα σε ὄσους θέλουν να πλησιάσουν τον Θεό. Ἔτσι ἡ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας πλατύνεται και ἀποσαφηνίζεται, ἡ Λατρεία της ἐμπλουτίζεται, ἡ Πνευματικότης της κυρήσσεται «ἐν ταῖς πλατείαις» και «ἐπί τῶν δωμάτων».

Ἄς μην προσπαθοῦμε λοιπόν να σβήνωμε τη δίψα μας με «ζωγραφιστό νερό» μόνο, ὅπως πολύ χαρακτηριστικά λέγει ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος, σχετικά με την θεωρητική μόνο ἐνασχόλησι με τα νηπτικά θέματα, ἀλλά ἄς προσπαθήσωμε να πιοῦμε ἀπό αὐτά τα ἴδια ἄδολα νάματα «τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου». Ἡ ἀνάγκη εἶναι ἐπιτακτική, ἀκριβῶς λόγῳ τῶν τῆς ἐποχῆς στην ὀποῖα ζοῦμε. Ἄν ἡ ἀποστασία ἔφθασε ἤδη, πῶς θα μπορέσουμε να ἀντιμετωπίσωμε ἐκείνον που θα προσπαθήση να πλανήση «εἰ δυνατόν και τους ἐκλεκτούς»; Μόνο ἄν ἔχωμε την «ἔννοιαν τοῦ Θεοῦ» το ὄνομα δηλαδή τοῦ Χριστοῦ «τυπωμένο στην ψυχή μας σαν μια σφραγίδα ἀνεξάλειπτη» ὅπως λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος.

Εἵθε ἡ Χάρις και ἡ εὐλογία τοῦ Ἁγίου Θεοῦ να εἶναι ἀφθονοπάροχη σε ὄλους ὄσους ἐπιθυμοῦν και προσπαθοῦν να γευθοῦν κάτι ἀπό την πλούσια και ὑψηλή ἐν Χριστῷ ἐμπειρία τῶν Πατέρων μας. Ἀμην.

+Αρχιμανδρίτη Ἐφραίμ

Καθηγούμενος Ἱεράς Μονῆς Ξηροποτάμου

Αποσπάσμα από το βιβλίο “Πνευματικές Διαδρομές στους Μακαρισμούς” του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

ΠΗΓΗ https://newmartyrephraim.wordpress.com/category/geronda-ephraim-of-xeropotamou/

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2016

Ομιλία περι υπακοής ( † Μακαριστού Αρχιμ. Εφραίμ Ξηροποταμηνού )

Όταν ενθυμούμαι τα πρώτα μου βήματα στην μοναχική ζωή και αναπολώ εκείνη την ευλογημένη περίοδο, σκέπτομαι τις μικρές συμβουλές του γέροντός μου, εκείνες τις απλές νουθεσίες, που ήταν γεμάτες από δυνατά νοήματα, βγαλμένα από την πείρα και τα βιώματά του. 

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2016

Μία συζήτηση με τον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ της Ι. Μ. Ξηροποτάμου ( † 21-11-1984)


†Μακαριστός Γέρων Εφραίμ Ξηροποταμινός

Ο γέροντας κάθεται σ’ ένα γώνιασμα που κάνουν οι πάγκοι στο αρχονταρίκι. Έχει ένα γαλήνιο και σχεδόν διάφανο πρόσωπο. Κάτι μάτια πεντακάθαρα και φωτεινά που δεσπόζουν κάτω από το απλό καλογερικό σκουφάκι. Μέσα σ’ εκείνη την ατμόσφαιρα που μυρίζει ποτισμένη λιβάνι είναι σαν να νιώθει κανείς να ξεχύνεται απλότητα και ειρήνη, ευλογία και παρηγοριά από ολόκληρη την παρουσία του γέροντα. 

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2006

Γέρων Ισίδωρος ο τυφλός και η μονή του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα


….Ο Γέροντας Ισίδωρος ο τυφλός, είναι για το σημερινό Όρος ένα σημείο φωτεινής αναφοράς. Ένας χαρούμενος, αεικίνητος Μοναχός που σε δυναμώνει  όταν ολιγόπιστα και με απογοήτευση τη ζωή σου παίρνεις λάθος, πολλές φορές και με ένα από τα πασίγνωστα σκαμπηλάκια του, που σαν χάδι τα’ νοιωσαν όσοι τα δέχτηκαν. Χαίρεται με το καθετί, μα κυρίως  με το σκοτάδι των ματιών του.
  
Είναι αυτό που τον κρατά στερρό και εδραίο,  στον δικό του Γολγοθά ώσπου του Παραδείσου τ’ όνειρο να βγει αληθινό… Γι αυτό και όταν ήταν μικρό  παιδί στην Πάτρα, και πουλούσε λαχεία για να ζήσει, όταν μια μέρα  άρχισε να βλέπει θαμπά και να ξεχωρίζει μορφές και αντικείμενα, παρακάλεσε την  Παναγία να μην επιτρέψει να βρει το φως του, γιατί αλλιώς δεν θα τα κατάφερνε να γίνει Μοναχός! 
Και αμέσως  ξανατυφλώθηκε για πάντα ….