-Πήγαινε παιδάκι μου σ’ έναν παπά να εξομολογηθείς. Ν’ αναπνεύσει η ψυχή σου. Να κοινωνήσεις τον Χριστό, να ζήσεις αληθινά Χριστούγεννα.
-Τι να του πω; Ντρέπομαι.
-Τι να του πεις; Δεν ξέρω… Ν’ ανοίξεις την καρδιά σου. Να εγώ ξέρεις τι του λέω; Για τον εγωισμό και τη φιλαυτία μου. Την τεμπελιά και σκληροκαρδία μου. Για τους θυμούς και τσακωμούς με τα παιδιά και τη γυναίκα μου. Του λέω για τις φορές εκείνες που βαριέμαι να πάω εκκλησία. Τις άλλες που βλέπω κάποιον ζητιάνο και τον αποστρέφομαι.
Μην ξαφνιαστείς εάν σου επιτεθούν οι καλοί σου άνθρωποι μετά από μια καθαρή εξομολόγηση,μετά απ' την θεία κοινωνία,μετά από κόπους και αγώνες.
Γράφει ὁ κ. Ἡρακλῆς Ρεράκης, Καθηγητὴς ΑΠΘ, Πρόεδρος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων
Ὅπως γνωρίζουμε ἡ εὐαγγελικὴ Ἀλήθεια, Ὁδὸς καὶ Ζωὴ τοῦ Χριστοῦ, προτείνει στοὺς ἀνθρώπους καὶ ἰδιαίτερα στοὺς νέους νὰ μετανοοῦν, νὰ καθαρίζονται ἀπὸ τὰ πάθη, νὰ ἐνισχύουν τὴν πίστη τους καὶ νὰ διατηροῦν ὑγιεῖς σχέσεις ἀγάπης καὶ σεβασμοῦ μὲ τὸν Θεό, τοὺς συνανθρώπους τους καὶ τὸν φυσικὸ κόσμο.
"Μακάρι να 'χα πάει νωρίτερα και 'γω θα 'μουν καλύτερα και ο τόπος"!!!
Χ.Φλωράκης, μετά το τέλος της επίσκεψης στο Περιβόλι της Παναγίας.
Ας δούμε ένα αντιφατικό ταξίδι... Το ταξίδι του Χαρίλαου Φλωράκη στο Άγιο Όρος καθώς και τα της κηδείας του.
Γύρω στο 1995 μια τριμελής ομάδα που αποτελείται από το Χαρίλαο Φλωράκη, το συμμαθητή και φίλο του ηθοποιό Τίτο Βανδή καθώς και ένα νέο δημοσιογράφο, επισκέπτονται το Άγιο Όρος. Ο Χαρίλαος συνοδεύεται και από δύο άτομα της προσωπικής φρουράς. Ζητά επιτακτικά από τους συνοδούς αστυνομικούς ν' αφήσουν τα όπλα τους στην Ουρανούπολη, πράγμα που έγινε.
† Γέροντας Σάββας Αχιλλέως
Μοῦ ἔτυχε μιά περίπτωση ἀπό τήν Γερμανία ἕνας πού ἦρθε νά ἐξομολογηθεῖ. Τοῦ λέγω:
- Ἀπό πού ἔρχεσαι;
- Πῆρα τό ἀεροπλάνο ἀπό τή Γερμανία καί ἦρθα ἐδῶ στόν Ἅγιο Γεώργιο νά ἐξομολογηθῶ.
Δὲν σὲ κατηγορῶ ὅτι ἔκανες ἁμαρτίες πολλὲς καὶ σοβαρές, ὄχι, ἄνθρωπος εἶσαι. Σὲ κατηγορῶ, γιατὶ δὲν ἐξομολογεῖσαι. Αὐτὸ σὲ κατηγορῶ. Ἔπεσες; Στὸν πνευματικό. Ἔπεσες; Στὸν πνευματικό, ὅλα στὸν πνευματικό. Καὶ ἡ ὁσία Μαρία, πρῶτα ἐξομολογήθηκε.
Μια ψυχή που μετανοεί αξίζει όλα τα πυροτεχνήματα του κόσμου - Ευχή μας για αυτήν την Πρωτοχρονιά να βάλουμε αρχή πνευματική, για όλα τα δύσκολα μπροστά μας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Ανασκόπηση του χρόνου ή ενδοσκόπηση του απατεώνα εαυτού; «Χρόνια πολλά» ή χρόνια ψυχωφελή και αναστάσιμα; «Καλή χρονιά» ή καλή μετάνοια στο νέο χρόνο; Θα μείνουμε μόνο στις ξεκρέμαστες ευχές ή θα καταφύγουμε επιτέλους στις γόνιμες προσευχές; Θα σβήσει η προκοπή μας σαν τα πυροτεχνήματα που χαζεύουμε στο νυχτερινό ουρανό ή θα γίνουμε «ως λέοντες πυρ πνέοντες» για τους δύσκολους καιρούς που έρχονται;
❈ Πράγματι, ὑπάρχουν καί τά κληρονομικά, ὑπάρχει ἡ ἐπιρροή. Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος: «ἔχουμε μέσα μας ὅλον τόν Ἀδάμ». Κληρονομᾶμε ὅλο τό καλό καί ὅλο τό κακό, ἀπό τόν Ἀδάμ μέχρι τώρα. Ἀνάλογα κυρίως μέ τό τί ἦταν οἱ γονεῖς μας, οἱ ἄμεσοι πρόγονοι καί πῶς ἦταν ἡ μητέρα μας ὅταν μᾶς κυοφοροῦσε.
«Όποιος αποκρούει τον έλεγχο, είτε δίκαιο είτε άδικο, αυτός αρνήθηκε τη σωτηρία του. Ενώ εκείνος που τον δέχεται, είτε με δυσκολία είτε χωρίς δυσκολία, αυτός γρήγορα θα επιτύχει την άφεση των πταισμάτων του» (Άγ. Ιωάννης Κλίμακος, λόγ. δ΄, 38)
Ὁ Διάβολος πολεμεῖ ἀπό 7 πλευρές τὸν ἄνθρωπο. Ό Διάβολος δὲν κάθεται ἤσυχος. Μετά ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση τὸν πολεμεῖ ἀπὸ 7 πλευρές, ἀπό 7 μέρη:
Θα ήθελες να μάθης αν η Εξομολόγηση είναι τόσο απαραίτητη;
Παλαιότερα πήγαινες πιο συχνά στην εξομολόγηση μα σταμάτησες επειδή κάποιος σε ειρωνεύτηκε γι’ αυτό. Δεν έπρεπε να διακόψεις. Ποιον δεν ειρωνεύτηκαν οι άνθρωποι; Ξέρεις τι είπε ο διορατικότερος όλων: « ουαί υμίν οι γελώντες νυν, ότι πενθήσετε και κλαύσετε…» (Λουκ.6,25). Μου γράφεις ότι εκτός από την τέχνη σου έχεις και ένα αμπέλι, που σου δίνει καλή παραγωγή, επειδή το καλλιεργείς πολύ. Αν κάποιος εγκατέλειπε το αμπέλι του και ειρωνευόταν εσένα που φροντίζεις με επιμέλεια το σικό σου, μήπως θα σήκωνες τα χέρια σου από το αμπέλι και θα σταματούσες να το καλιεργείς; Σίγουρα, δεν θα το έκανες αυτό.
Έρχεται ο Θεός για μια στιγμή να σου πει: «Παιδί μου, όλα σου τα συγχωρώ.
Με βλαστήμησες, με ποδοπάτησες, με έκανες, με έφτιαξες, στα συγχωρώ όλα, πέρνα μέσα.Μόνο πες μου ότι τα έκανες·
Αγαπημένε μου.
Σε παρακολούθησα χθες, στην κουραστική και ανιαρή σου καθημερινότητα, και, δεν στο κρύβω, χάρηκα ιδιαίτερα.
Πρώτα σε είδα να σηκώνεσαι το πρωί και να ξεκινάς τη μέρα σου χωρίς προσευχή, και αυτό, πίστεψέ με, με γέμισε χαρά. Αν θυμάμαι καλά, ούτε το προηγούμενο βράδυ σε είδα να γονατίζεις να κλείσεις τη μέρα σου με προσευχή, ούτε καν πριν από το φαγητό σου δεν προσεύχεσαι πια και μου αρέσει πολύ αυτό, με κάνει ιδιαίτερα ευτυχισμένο.
