Ἐν Κυθήροις τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου 2026
Ἀριθ. Πρωτ.: 492
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΝΕΟΥ ΕΚΚΛΗΣ. ΕΤΟΥΣ
(ὑπ’ ἀριθ. 259/2026)
Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί
τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων
«Ὁ τῶν αἰώνων Ποιητής καί Δεσπότης, Θεέ τῶν ὅλων ὑπερούσιε ὄντως, τήν ἐνιαύσιον εὐλόγησον περίοδον, σῴζων τῷ ἐλέει Σου τῷ ἀπείρῳ, Οἰκτίρμον, πάντας τούς λατρεύοντας Σοί τῷ μόνῳ Δεσπότῃ, καί ἐκβοῶντας φόβῳ, Λυτρωτά· εὔφορον πᾶσι τό ἔτος χορήγησον» (Κοντάκιον τῆς 1ης ἡμέρας τοῦ Ἐκκλησ. ἔτους)
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·
Εὐλογημένη ἀπό τόν Κύριον τῆς δόξης ἄς εἶναι ἡ εἴσοδός μας εἰς τό νέον Ἐκκλησιαστικόν ἔτος (1η Σεπτεμβρίου 2026 – 31η Αὐγούστου 2027) καί εἴθε νά ἀποβῇ εὐλογημένον, εἰρηνικόν κατά Θεόν, ἔτος μετανοίας καί πνευματικῆς ἀνανήψεως, ἔτος καρποφορίας πνευματικῆς καί εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς, ἔτος εἰλικρινοῦς ἐπιστροφῆς εἰς τόν Πλάστην καί Πάνσοφον Δημιουργόν μας καί Θεόν.
Τέλος Αὐγούστου ἔκλεισε τό διαρρεῦσαν παλαιό πλέον Ἐκκλησιαστικόν ἔτος μέ τήν Θεομητορικήν ἑορτήν τῆς προσκυνήσεως τῆς Τιμίας Ζώνης. Καί ἰδού, ἄνοιξε ἡ αὐλαία τοῦ νέου Ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους μέ τήν ἑορτήν τῆς Συνάξεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Μιασηνῶν καί τήν μετ’ ὀλίγας ἡμέρας Θεομητορικήν Ἑορτήν τοῦ Γενεσίου τῆς Κυρίας Θεοτόκου.
Ἡ κατ' ἔτος ἀνακύκλησις τῶν Δεσποτικῶν καί Θεομητορικῶν ἑορτῶν καί τῶν ἑορτῶν τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας μας μᾶς συνδέει πρωτίστως μέ τήν Θεία Λατρεία, ἡ ὁποία εἶναι τό κέντρο τῆς Ἁγιοπνευματικῆς ζωῆς τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, καί μέ τά τιμώμενα καί ἑορταζόμενα Πανάγια Πρόσωπα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῶν φωτοειδῶν Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων καί τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ, Ἀποστόλων, Προφητῶν, Ἱεραρχῶν, Μαρτύρων, Ὁσίων καί Δικαίων καί πάντων τῶν Ἁγίων. Καθ’ ὅλας τάς ἡμέρας τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους προβάλλονται ἅγια καί ἀξιομίμητα πρότυπα θεοσεβείας, ἀρετῆς καί ἁγιότητος. Καί ἡμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοί «τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος Μαρτύρων (καί πάντων τῶν Ἁγίων) … δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τόν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς Πίστεως Ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν».
Μέ τήν εἴσοδό μας εἰς τό νέον Ἐκκλησιαστικόν ἔτος προβάλλει ἡ Θεομητορική Ἑορτή τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου, ὁπότε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ψάλλει πανηγυρικῶς: «Ἡ Γέννησίς Σου Θεοτόκε χαράν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ...».
Εἰς τό σημεῖον αὐτό ἄς δώσωμε τόν λόγον εἰς τόν καταξιωμένο ἀείμνηστο καί ἀξιομακάριστο Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους π. Γεώργιο Γρηγοριάτη (Καψάνη), Κυθήριο τήν καταγωγή, διά νά μᾶς δώσῃ τό στίγμα τῆς «παγκοσμίου χαρᾶς» τῆς Γεννήσεως τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας.
«Ἑορτή παγκοσμίου χαρᾶς ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, τήν Γέννησι τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Καί κάπου, σέ ἕνα ἀπό τά ὡραῖα τροπάρια τῆς ἑορτῆς, τήν ἀποκαλεῖ "ρίζα τοῦ γένους ἡμῶν". Καί ὄντως ἡ Παναγία μας εἶναι ἡ νέα ρίζα, ἡ ὁποία μέσα σ' ἕνα ἄγονο κόσμο, σ' ἕνα στεῖρο κόσμο, σ' ἕνα πνευματικά νεκρό κόσμο μπόρεσε νά μᾶς φέρῃ τό ἄνθος τῆς ζωῆς, τόν Σωτῆρα Χριστόν. Χωρίς αὐτή τήν νέα ρίζα ἡ ἀνθρωπότης δέν θά μποροῦσε νά ἔχῃ τόν γλυκύτατον καρπόν, τόν Σωτῆρα Χριστόν. Καί γι' αὐτό ἡ Γέννησίς της, ὡς ἀρχή τῆς ἀναπλάσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, εἶναι ὑπόθεσις παγκοσμίου χαρᾶς.
»Δέν θά πρέπει νά λησμονοῦμε ὅτι, γιά νά ὑπάρξῃ αὐτή ἡ παγκόσμιος χαρά, συνετέλεσαν δύο ἁπλές καί ταπεινές ψυχές. Ὁ ἅγιος Ἰωακείμ καί ἡ ἁγία Ἄννα. Ἐλάτρευαν τόν Θεό μυστικά στήν καρδιά τους. Ἄφηναν τόν πόνο τους γιά τήν ἀτεκνία τους μέ ἐμπιστοσύνη καί προσευχή ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Καί ἀπό ἐκείνη τήν Λατρεία τοῦ Θεοῦ, τήν ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, τήν ἀνάθεσι τῆς ζωῆς τους στόν Θεό, τήν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς τους, τήν ἁπλότητά τους καί τήν ταπεινωσί τους, ἔγινε τό μέγα θαῦμα. Ἐκ τῶν πρῴην στείρων γονέων νά προέλθῃ ἡ λύσις τῆς ἀνθρωπίνης στειρότητος. «Ὅπου Θεός βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις». Δέν ἔλυσαν τήν στειρότητα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως οὔτε οἱ φιλόσοφοι, οὔτε οἱ πολιτικοί, οὔτε οἱ ἄλλοι διάσημοι ἡγέται τῆς ἀνθρωπότητος. Τήν ἔλυσαν δύο ἁπλές καί ταπεινές ψυχές, ὁ Ἰωακείμ καί ἡ Ἄννα».
Μέ τήν θαυμαστή, ὄχι ὅμως καί ὑπερφυσική, παρέμβασι τῆς Θείας Χάριτος οἱ πρῴην ἄτεκνοι σύζυγοι, ἀπέκτησαν τήν θεόπαιδα Μαριάμ, τήν προεκλελεγμένην ἀπό πασῶν τῶν γενεῶν. Οἱ ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα ἀνεδείχθησαν πανευτυχεῖς γονεῖς καί συνεκρότησαν μίαν εὐλογημένη καί χαρισματική οἰκογένεια. Οἰκογένεια βασισμένη εἰς τήν προσευχή καί τήν Θεία Λατρεία, εἰς τήν Θεία Χάρι καί εὐλογία.
Καί εἰς τήν προηγουμένη Ποιμαντορική μας Ἐγκύκλιο τοῦ Δεκαπενταυγούστου ὡμιλήσαμε διά τήν Ἱερή παραδοσιακή Χριστιανική οἰκογένεια, ὡς τόν γνήσιο καί αὐθεντικό τύπο οἰκογένειας, ἔναντι συγχρόνων κακεκτύπων προτύπων.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἀναφερόμενος εἰς τήν θεοφιλῆ καί θεοφρούρητη οἰκογένεια, σημειώνει τά ἑξῆς: «Ὅταν ἡ ρίζα εἶναι καλή, καί οἱ κλάδοι θά ἁπλωθοῦν καλύτεροι, καί σεῖς οἱ γονεῖς θά πάρετε τόν μισθό γιά ὅλους τούς κλάδους. Ὅλα ἄς τά ἐνεργοῦμε σάν νά ὠφελοῦμε ὄχι μιά μόνο ψυχή, ἀλλά πολλές ψυχές, διά μέσου τῆς μιᾶς. Τά παιδιά πρέπει νά βγαίνουν ἀπό τήν οἰκογένεια γιά τόν γάμο, ὅπως βγαίνει ὁ ἀθλητής ἀπό τό γυμναστήριο, κατέχοντας τίς ἀθλητικές ἀρχές πλήρως· νά βγαίνουν, ὅπως ἡ ζύμη, πού καλεῖται ὅλο τό φύραμα νά τό μεταμορφώσει στό δικό της κάλλος» (ΕΠ.Ε. 23, 268).
«Ἄν καθένας εἰσφέρῃ τό ἰδικόν του, ὅλα ἐξελίσσονται καλά. Ὅταν ὁ ἄνδρας δείχνῃ ἀγάπη, ἡ γυναίκα γίνεται φιλική. Ὅταν ἡ γυναίκα ὑπακούῃ εἰς τόν ἄνδρα, ὁ ἄνδρας γίνεται ἐπιεικής… Σύ ὁ ἄνδρας, νά μή παριστάνῃς τόν ἀφέντη, ἐπειδή ἡ γυναίκα σου πειθαρχεῖ. Καί σύ γυναίκα νά μήν ὑπερηφανεύεσαι, ἐπειδή σέ ἀγαπᾷ ὁ ἄνδρας σου» (ΕΠ.Ε. 22, 278)
«Ὅταν ἡ μητέρα εἶναι στολισμένη μέ κάθε ἀρετή, ὁπωσδήποτε καί τόν ἄνδρα της θά ἠμπορέσῃ νά κερδίση. Ἄν κερδίση τόν ἄνδρα, θά τόν ἔχῃ σπουδαῖο βοηθό εἰς τό νά ἐπιτύχῃ τήν ἐπιμέλεια τῶν παιδιῶν. Ἔτσι θά ἀποσπάσῃ καί τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ διά τήν μεγάλην αὐτήν φροντίδα. Καί ὅταν ὁ Θεός ἑνωθῆ μέ τά παιδιά καί κυβερνᾶ τίς ψυχές των, τότε ὅλα θά εἶναι εὐλογημένα. Ὅλα μέσα στό σπίτι θά εἶναι ὄμορφα, ἀφοῦ οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ σπιτιοῦ θά συμπεριφέρωνται ἔτσι» (ΕΠ.Ε. 27, 208).
«Αὐτό συγκρατεῖ ὅλων τήν ζωήν, δηλαδή ἡ ὁμόνοια μέσα στό σπίτι μεταξύ ἀνδρῶν καί γυναικῶν. Αὐτή ὅλο τόν κόσμο συγκρατεῖ. Ὅταν σείεται τό θεμέλιο, γκρεμίζεται ὁλόκληρο τό οἰκοδόμημα (ἡ οἰκογένεια καί ἡ κοινωνία). Καί ὅταν διχογνωμοῦν τά ἀνδρόγυνα, ὅλη ἡ ζωή γίνεται ἀκατάστατη. Πρόσεχε: Ὁ κόσμος ἀποτελεῖται ἀπό τίς πόλεις. Οἱ πόλεις ἀπό τίς οἰκογένειες. Οἱ οἰκογένειες ἀπό τούς ἄνδρες καί τίς γυναῖκες. Ἄν, λοιπόν, ἀλληλομισοῦνται καί ἀλληλοπολεμοῦνται ἄνδρες καί γυναῖκες, εἰσέρχεται ὁ πόλεμος εἰς τά σπίτια. Ὅταν δέ ταράσσωνται τά σπίτια, τότε ἀναστατώνονται καί οἱ πόλεις. Ὅταν δέ ἀναστατώνονται οἱ πόλεις, παγκόσμια θά εἶναι κατ’ ἀνάγκην ἡ ταραχή καί ὁ πόλεμος» (ΕΠ.Ε. 31, 302).
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ὁ Χρυσορρήμων ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς παρουσίασε τόν ἰδανικό καί θεοφιλῆ τύπο τῆς χριστιανικῆς οἰκογένειας. Τῆς οἰκογενείας, πού Κυβερνήτης καί Ὁδηγός εἶναι ὁ Χριστός καί ἡ ἀλάνθαστη πυξίδα εἶναι τό Θεῖο καί Ἱερό Εὐαγγέλιο, ἡ Ἱερή Βίβλος τῆς Ἁγίας Γραφῆς.
«Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται καί ἵνα μακροχρόνιος ἔσῃ ἐπί τῆς γῆς» ἀναγράφεται στίς 10 ἐντολές τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου.
«Τά τέκνα νά ὑπακούετε εἰς τούς Γονεῖς σας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Κυρίου. Διότι αὐτό εἶναι δίκαιο... Καί οἱ πατέρες νά μήν ἐρεθίζετε καί νά μή κινῆτε σέ θυμό καί ὀργή τά τέκνα σας, ἀλλά νά τά ἀνατρέφετε καί παιδαγωγεῖτε “ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου”, δηλ. μέ παιδαγωγία καί νουθεσία σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Κυρίου» (Ἐφεσ. 6, 1-4) συμβουλεύει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος.
Σήμερα, πρίν ἀπό κάθε ἄλλο, εἶναι ἀναγκαῖο καί ἀπαραίτητο νά προβάλλεται ἡ παραδοσιακή χριστιανική οἰκογένεια, μέ τήν προβολή ἁγίων οἰκογενειῶν, ὅπως τῆς οἰκογενείας τῶν Ἁγίων Θεοπατόρων Ἰωακείμ καί τῆς Ἄννης, τῶν Ἁγίων Ζαχαρίου καί τῆς Ἐλισάβετ, γονέων τοῦ Τιμίου Προδρόμου, τῆς Ἁγίας Σοφίας καί τῶν τριῶν θυγατέρων αὐτῆς Πίστεως, Ἐλπίδος καί Ἀγάπης, τῆς πατρικῆς οἰκογένειας τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί ἄλλων ἁγιασμένων οἰκογενειῶν.
Ἐτονίσαμε καί εἰς τήν προηγουμένην Ποιμαντορικήν μας Ἐγκύκλιο (Δεκαπενταύγουστος 2026) ὅτι βάλλεται καί ὑπονομεύεται σήμερα ἔμμεσα καί μέ ὕπουλο τρόπο ἡ παραδοσιακή καί εὐλογημένη Χριστιανική οἰκογένεια. Ἡ θεοφρούρητη οἰκογένεια, πού βασίζεται εἰς τήν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί ἰδιαίτερα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Εἰς τό Ἱερόν Πηδάλιον καί εἰς τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας μας, εἰς τό Ἐκκλησιαστικό καί Κανονικό Δίκαιο. Εἰς τό Συνταγματικό δίκαιο, τό Σύνταγμα τοῦ Ἑλληνικοῦ μας Κράτους καί εἰς τό Ρωμαϊκό δίκαιο. Εἰς τήν μακραίωνα Ἐκκλησιαστικήν Παράδοσιν καί εἰς τήν ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων παράδοσιν καί Ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνορθόδοξου μας Γένους.
Καί ὅμως, τά τελευταῖα 50-60 χρόνια, μετά τήν μεταπολίτευσι πολεμήθηκε σκληρά ἡ Ὀρθόδοξη Χριστιανική οἰκογένεια μέ τό αὐτόματο διαζύγιο, τήν νομιμοποίησι τῶν ἐκτρώσεων, τήν ἀποποινικοποίησι τῆς μοιχείας, τόν πολιτικό «γάμο», τά σύμφωνα συμβιώσεως ἑτεροφύλων καί ὁμοφύλων «ζευγῶν», τήν ἐλεύθερη συμβίωσι, τόν «γάμο» τῶν ὁμοφυλοφίλων καί τό δικαίωμα των τῆς τεκνοθεσίας κ.ἄ. Τά διαζύγια ἐκδίδονται πλέον καί μέ μιά ἁπλῆ συμβολαιογραφική πρᾶξι!
Καί τό πλέον σοβαρό καί ἀνησυχητικό εἶναι ὅτι τά τρυφερά βλαστάρια μας, παιδιά τῆς προσχολικῆς, σχολικῆς, γυμνασιακῆς καί λυκειακῆς ἡλικίας διδάσκονται καί νέους τύπους «οἰκογένειας» ὁμοφύλων «ζευγῶν», ἀρσενικοῦ καί θηλυκοῦ γένους. Εἰς τό μάθημα Κοινωνικῆς καί Πολιτικῆς ἀγωγῆς τά παιδιά τῆς ἕκτης (ΣΤ’) Δημοτικοῦ θά ἔχουν νά ἀντιμετωπίσουν καί ἀσκήσεις: δύο ἀγόρια νά παρουσιάσουν τόν δεύτερο «τύπο» οἰκογένειας καί ἄλλα δύο κορίτσια τόν τρίτο «τύπο», οἰκογένειας... Ἀντιλαμβάνεσθε τόν μεγάλο κίνδυνο τῶν νεαρῶν αὐτῶν βλαστῶν διά τήν μελλοντική τους σταδιοδρομία. Καί κοντά σ’ αὐτά τά ἔκτροπα καί ἀπαράδεκτα, ἐπιζήμια καί ἀντιπαιδαγωγικά, ἔρχεται ἕνα πολιτικό στέλεχος νά δηλώσῃ ὅτι ἕνας ἀκόμη «τύπος» οἰκογένειας εἶναι : ἕνα ἄτομο μέ ἕνα ζῶο..! Καί τί ἀκολουθεῖ; ἡ ζωολατρεία καί ἡ αἱμομιξία, κατά παράβασιν Ἱερῶν Κανόνων τοῦ Ἱεροῦ Πηδαλίου; Θεός φυλάξοι!
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Εἰς τούς δύσκολους καί δυσχείμερους αὐτούς καιρούς, εἰς τούς ὁποίους τό «μυστήριον τῆς ἀνομίας καί τῆς ἀποστασίας ἐνεργεῖται», εἶναι ἀνάγκη, ὅπως εἴπαμε καί στίς ἀρχές τοῦ Δεκαπενταυγούστου, νά λειτουργῆ σέ κάθε χριστιανική οἰκογένεια «ἡ κατ' οἶκον ἐκκλησία» (κοινή προσευχή, κοινή τράπεζα, κοινή μελέτη τῆς Θείας Γραφῆς, κοινή Θεία Λατρεία καί συμμετοχή εἰς τά Ἅγια Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας) καί τό σύγχρονο «κρυφό σχολειό», πού θά ἀναιρῇ καί θά ἀνασκευάζῃ ὅ,τι ἀντιχριστιανικό, ἀνήθικο καί ἀντιπατριωτικό ἔρχεται ἀπ’ ἔξω.
Εὐχόμενος ἀπό καρδίας καλή καί εὐλογημένη νά εἶναι ἡ νέα ἐκκλησιαστική χρονιά, τό νέο σχολικό ἔτος, νά ἔχωμε τήν κατ’ ἄμφω ὑγεία καί τήν εὐλογία τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας, διατελῶ,
Μέ ἐγκάρδιες εὐχές καί ἀγάπη
Ὁ Μητροπολίτης
†ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου