Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος: Η συνομιλία με το Διάβολο και ο μοναχός


Ο Άγιος  Αββάς (Γέροντας) Μακάριος όταν κατοικούσε στην Πανέρημο ήταν ο μόνος αναχωρητής σε αυτή, ενώ παρακάτω ήταν άλλη έρημος με περισσοτέρους αδελφούς.

Παρατηρούσε ο γέρων την οδό και βλέπει το Σατανά με μορφή ανθρώπου να περνά δίπλα του καθώς ανέβαινε. Φαινόταν να φορά κεντητό χιτώνα από λινό διάτρητο και από κάθε τρύπα κρεμόντουσαν φιαλίδια.


Και  ο Γέροντας άρχισε να  να συνομιλεί με τον διάβολο:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ-Πού πηγαίνεις;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ-Πηγαίνω να υπενθυμίσω τους αδελφούς.

ΑΒΒΑΣ  ΜΑΚΑΡΙΟΣ-Και τι σου χρειάζονται αυτά τα φιαλίδια;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ-Φέρνω γεύματα στους αδελφούς.

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ-Και όλα αυτά;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ-Ναι. Εάν δεν αρέσει σε κάποιον το ένα, φέρω το άλλο. Εάν δε ούτε τούτο, του δίνω το άλλο.

Οπωσδήποτε από αυτά κάποιο θα του αρέσει.

Και αφού είπε αυτά έφυγε. Ο δε γέρων εξακολουθούσε να παρατηρεί τους δρόμους, μέχρι που επέστρεψε εκείνος. Και καθώς τον είδε ο γέρων του λέει:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ-Να σωθείς.:

ΔΙΑΒΟΛΟΣ-Πού μπορώ να σωθώ;

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ: «Γιατί;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ-Γιατί όλοι μου έγιναν άγριοι και κανένας δεν με ανέχεται.

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ : «Δεν έχεις λοιπόν εκεί κανένα φίλο;»

ΔΙΑΒΟΛΟΣ.Ναι, έχω ένα φίλο και αυτός τουλάχιστον με υπακούει και όταν με βλέπει στρέφεται σαν ανέμη.

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ: -Και πώς λέγεται ο αδελφός;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ: -Θεόπεμπτος.

Όταν είπε αυτά έφυγε. Και αφού σηκώθηκε ο αββάς Μακάριος, πηγαίνει στην παρακάτω έρημο.

Και μόλις έμαθαν οι αδελφοί, πήραν βάϊα και εξήλθαν να τον υποδεχτούν. Και μάλιστα ο καθένας ευπρέπιζε το χώρο του, νομίζοντας ότι ο γέρων επρόκειτο να καταλύσει σε αυτόν.

Αυτός όμως ζητούσε να μάθει ποιος ήταν στο όρος που ονομάζονταν Θεόπεμπτος. Και όταν τον βρήκε, μπήκε στο κελί του. Ο Θεόπεμπτος τον υποδέχτηκε χαρούμενος. Όταν δε άρχισε να εξοικειώνεται μαζί του, λέει ο γέρων:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ.Πώς πηγαίνουν τα προβλήματά σου αδελφέ;

ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΣ : Με τις ευχές σας καλά.

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ: Μήπως σε πολεμούν οι λογισμοί;

ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΣ: Για την ώρα καλά είμαι. Γιατί φοβόταν να πει.

Του λέει ο γέρων:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ:Ιδού πόσα χρόνια είμαι ασκητής και τιμούμαι από όλους, κι εμένα το γέροντα ενοχλεί το πνεύμα της πορνείας.

Αποκρίθηκε ο Θεόπεμπτος λέγοντας:

ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΣ: Πράγματι κι εμένα Αββά.

Ο δε αββάς προφασιζόταν ότι και άλλοι λογισμοί τον πολεμούν, μέχρι να τον κάνει να ομολογήσει.

Μετά του λέει:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ:-Πώς νηστεύεις;

ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΣ:-Μέχρι την ένατη ώρα του λέει (δηλαδή μέχρι τις τρεις το μεσημέρι).

Του λέει ο γέρων:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ -Νήστευε έως το βράδυ, κάνε άσκηση και αποστήθιζε το Ευαγγέλιο και τις άλλες Γραφές, και αν σου έλθει λογισμός, μην προσέξεις ποτέ κάτω, αλλά πάντοτε επάνω και αμέσως ο Κύριος θα σε βοηθήσει.

Και αφού σταύρωσε ο γέρων τον αδελφό, πήγε στην δική του έρημο. Και παρατηρώντας πάλι βλέπει τον δαίμονα και του λέει:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ:-Πού πάλι πηγαίνεις;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ:-Να υπενθυμίσω τους αδελφούς του λέει. Και έφυγε.

Όταν επέστρεφε του λέει ο άγιος:

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ -Πώς πηγαίνουν οι αδελφοί;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ: Κακώς.

ΑΒΒΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ: Γιατί;

ΔΙΑΒΟΛΟΣ: Είναι όλοι άγριοι, και το μεγαλύτερο κακό είναι ότι και αυτός που είχα φίλο υπάκουο, δεν γνωρίζω πώς, διαστράφηκε και δεν υπακούει, αλλά έγινε αγριότερος από όλους, και ορκίσθηκα να μην ξαναπατήσω εκεί, παρά μόνο έπειτα από πολύ χρόνο.

Και αφού είπε έτσι, αναχώρησε, αφήνοντας τον γέροντα.

Και ο άγιος εισήλθε στο κελί του.


πηγη: https://simeiakairwn.wordpress.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.