Featured Post

Τὸ Ἅγιον Ὅρος ἀπὸ ψηλὰ – Ὁδοιπορικὸ στὸν Ἄθω

Ἡ γυμνὴ κορυφὴ τοῦ ὅρους Ἄθω, στὴ μέση του Αἰγαίου.

Translate

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΔΥΣΠΡΟΣΙΤΕΣ, ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΠΗΛΙΕΣ


Οι ασκητές του Αγίου Όρους, έχουν απαρνηθεί τα εγκόσμια και ζουν ψηλά, απομονωμένοι σε σπηλιές και καλύβια, προσευχόμενοι για τις αμαρτίες του κόσμου.


Εκτός από τις γνωστές σπηλιές, όπως αυτή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη ή του Αγίου Ακακίου στα Καυσοκαλύβια, κ.α., υπάρχουν και μερικές άλλες άγνωστες, όπου γέροντες ησυχαστές έχουν κατά καιρούς αποσυρθεί να εγκαταβιώσουν σιωπηλοί και απομονωμένοι. Τα σπήλαια και τα καλύβια αυτά, βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσπρόσιτα μέρη και απορεί κανείς πώς άνθρωπος επιβίωσε σε τέτοιες συνθήκες. Η Χάρη της Παναγίας εξοπλίζει με δύναμη ψυχής, ηρεμία πνεύματος και ευρωστία σώματος, τους αγίους πατέρες που ασκητεύουν, ώστε να ζήσουν κοντά στον Θεό και να προσεύχονται για την σωτηρία της ψυχής μας.

Ανακαλύψτε εδώ γιατί το Άγιο Όρος τραβά τόσα ανήσυχα πνεύματα, τόσο αποφασισμένους ανθρώπους, τόσο δυνατούς. Άλλοι χάνονται στις δίχως νερό ερημιές, σε ρέματα, σπηλιές, πλαγιές με γκρεμούς, παραλίες βραχοσκέπαστες. Ψάχνουν έναν τόπο να ‘ναι μόνοι, αυτοί κι ο Θεός.

Στην περιοχή της Μικράς Αγίας Άννης, υπάρχει σπήλαιο το οποίο λεγόταν «σπήλαιον του Παύλου», παλαιού Ρώσσου Ερημίτη. Το σπήλαιο αυτό το βρήκε μετά ακατοίκητο, ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, στο οποίο έκτισε, μαζί με τη Συνοδεία του, ένα μικρό εκκλησάκι που το αφιέρωσε στον Τίμιο Πρόδρομο. Έκτισε επίσης και μικρά κελιά.

Εκτός από τις δύο φραγμένες, κτισμένες και αγνοημένες σπηλιές, του Οσίου Πέτρου και των ‘Αφορισμένων, υπάρχει και τρίτη κτισμένη και αγνοημένη σπηλιά κοντά σε αυτή του Οσίου Νείλου του Μυροβλύτη. Κάποτε παρουσιάστηκαν στον ύπνο κάποιου Ρουμάνου Γέροντα ονόματι Γερασίμου, που έμενε κάπου μεταξύ Καυσοκαλυβίων και Βίγλας, τρεις Γέροντες και του είπαν ότι βρίσκονται τα λείψανα τους εκεί. Όντως, περνώντας από την περιοχή εκείνη που βρίσκεται κοντά στη σπηλιά του Όσιου Νείλου, ήρθε στην όσφρηση του έντονη ευωδία. Εντόπισε τελικά σε κάποιο τείχος που ήταν εκεί, όταν έσκαψε, ότι υπήρχε σπηλιά. Η ευωδία αναδυόταν έντονη. Την προσπάθεια του όμως αυτήν, την ανέκοψε κάποια μυστηριώδης φωνή που του είπε: «Είμαστε τρεις ερημίτες και ταφήκαμε εδώ. Δεν θέλουμε να μας ενοχλήσει κανένας».
















Τελικά, ο Γέροντας, με θλίψη έκλεισε ξανά τη σπηλιά και δεν γνώρισε κανείς τον τόπο εκείνο, έκτος από τον υποτακτικό του Μοναχό, Ιλαρίωνα. Ο Γέροντας Γεράσιμος κοιμήθηκε κατά το έτος 1820.

Διαβάστε εδώ περισσότερα για την ευλογία και την χάρη που επιφέρουν οι ασκητικοί κόποι και αγώνες.

Στην παραλιακή περιοχή της Σκήτης της Αγίας Άννης, υπάρχει ένα «ξεροκαλύβι» (μοναστικό κελί στο όποιο δεν υπάρχει εκκλησία) κάτω από το οποίο υπάρχει ένα μικρό σπήλαιο που χρησιμοποιείται ως ξυλαποθήκη από τον μοναχό που ζει στο ξεροκαλύβι. Παλαιότερα πριν κτιστεί το καλύβι, το μικρό σπήλαιο, ήταν η «φωλιά» κάποιου άγνωστου ασκητή.

Στο μέσον, περίπου, του μονοπατιού που οδηγεί από τη Σκήτη της Αγίας Άννης στην έρημο της Μικράς Αγίας Άννης, υπάρχει ένα σπήλαιο παραπλεύρως του μονοπατιού στο οποίο υπάρχει μια εικόνα της Θεομήτορος.



Λέγεται ότι κάποιος μάγος που πήγε και εξομολογήθηκε στον μακαριστό εκείνο άγιο Γέροντα παπα-Σάββα, στη Μικρά Αγία Άννα, μετά τη μετάνοιά του, αποφάσισε να κάψει το βιβλίο της μαγικής τέχνης που έφερε μαζί του. Όταν λοιπόν συνάντησε στο δρόμο του τη σπηλιά αυτή, έκαψε τη «Σολομωνική» του εκεί μέσα. Τότε, οι δαίμονες εξοργίστηκαν και άρχισαν ανα τον πετροβολούν, μέχρι που πήγε και ασφαλίστηκε κοντά στον μακαριστό παπα-Σάββα. Όταν έφυγε ό πρώην, πλέον, μάγος, οι δαίμονες συνέχισαν να πετροβολούν τους διαβάτες.


Τότε οι Πατέρες που κατοικούσαν στη γύρω περιοχή, με προτροπή του παπα-Σάββα, αποφάσισαν να τοποθετήσουν την εικόνα της Παναγίας στη σπηλιά. Από τότε έπαψαν οι δαιμονικές ενοχλήσεις στους περαστικούς Μοναχούς και κοσμικούς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...