Η Αχειροποιητος Εικονα της Παναγιας Ιεροσολυμιτισσας

Translate

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Ερχόμαστε στη θέση του άλλου; Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


Ζούμε σε μία εποχή που θέλουμε οι άλλοι να μας σκέφτονται. Την ίδια όμως στιγμή, εμείς σκεφτόμαστε μόνον τον εαυτό μας. Τον έχουμε θεοποιήσει, τον προσέχουμε να είναι μην βρέξει και μην στάξει που λένε.

Τον διπλανό μας τον θέλουμε για να μας υπηρετεί. Έχουμε έρθει όμως ποτέ στη θέση του; Έχουμε σκεφτεί τι περνάει για να του δώσουμε ελαφρυντικά όταν μας στεναχωρεί; Όταν βάλει κάποιος τον Χριστό μέσα του, βιώσει την αγάπη Του, θα αρχίσει να δείχνει πραγματική κατανόηση. Θα μαλακώσει η καρδιά του απέναντι στους άλλους. Θα έρχεται στη θέση των άλλων.

Πρέπει να έρθουμε στη θέση των άλλων. Δεν είναι πάντα εύκολο. Ειδικά στον καιρό μας που επικρατεί η ένταση. Όμως αν θέλουμε να μας καταλάβουν, πρέπει πρώτα να προσπαθούμε να καταλάβουμε τους άλλους.

“Παλιά στήν πατρίδα μου, στά Φάρασα, ἔλεγαν: 

«Ἄν ἔχης καμμιά δουλειά, μήν τήν ἀφήνης γιά αὔριο. Ἄν ἔχης καλό φαγητό, ἄσ’ το γιά αὔριο, μήπως ἔρθη κανένας μουσαφίρης».

Τώρα σκέφτονται: 

«Νά ἀφήσουμε τήν δουλειά, μήπως ἔρθη κανείς αὔριο καί μᾶς βοηθήση. Τό καλό φαγητό, 
ἄς τό φᾶμε ἐμεῖς ἀπόψε!».

Οἱ περισσότεροι σήμερα γυρίζουν γύρω ἀπό τόν ἑαυτό τους. Μόνον τόν ἑαυτό τους σκέφτονται.

Ἄς ὑποθέσουμε ὅτι βρέχει, γίνεται κατακλυσμός. Ἤ πέφτουν κεραυνοί. Ζήτημα πέντε-ἕξι ψυχές νά θυμηθοῦν τούς καημένους τούς γεωργούς ἤ αὐτούς πού ἔχουν θερμοκήπια.

Δέν σκέφτεται δηλαδή τόν ἄλλον ὁ ἄνθρωπος, δέν βγαίνει ἀπό τόν ἑαυτό του, ἀλλά γυρίζει συνέχεια γύρω ἀπό τόν ἑαυτό του.

Ὅταν ὅμως γυρίζη γύρω ἀπό τόν ἑαυτό του, κέντρο ἔχει τόν ἑαυτό του, δέν ἔχει τόν Χριστό. Εἶναι ἔξω ἀπό τόν ἄξονα πού εἶναι ὁ Χριστός. Γιά νά φθάση νά σκέφτεται τόν ἄλλον, πρέπει ὁ νοῦς του πρῶτα νά εἶναι στόν Χριστό.

Τότε σκέφτεται καί τόν πλησίον καί μετά σκέφτεται καί τά ζῶα καί ὅλη τήν φύση. Ἔχει τόν σταθμό του ἀνοιχτό καί μόλις πάρη τό μήνυμα, τρέχει νά βοηθήση.

Ἄν ὁ νοῦς του δέν εἶναι στόν Χριστό, δέν δουλεύει ἡ καρδιά του, γι’ αὐτό δέν ἀγαπάει οὔτε τόν Χριστό οὔτε τόν συνάνθρωπό του, πόσο μᾶλλον τήν φύση, τά ζῶα, τά δένδρα, τά φυτά.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...